
Στο βιβλίο του αποκαλύπτει πώς οι μέθοδοι δανεισμού του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας δεν παρέχουν καμία αναπτυξιακή βοήθεια στις χώρες, όπως θέλουν να πιστεύουμε, αλλά λειτουργούν επιθετικά και αντιδημοκρατικά προωθώντας ένα είδος νεοφιλελεύθερης κεφαλαιοκρατίας, που επιδιώκει την αύξηση της ανισότητας, επιβάλλοντας περικοπές στις κοινωνικές παροχές, φέρνοντας τους λαούς αντιμέτωπους με την εξαθλίωση.
Το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα εξαναγκάζουν τις χώρες να περικόψουν τις αμοιβές των εργαζομένων και τις συντάξεις, να απολύσουν εργαζόμενους, να εκποιήσουν τον εθνικό τους πλούτο στους "φίλους τους" για λιγότερο από την αξία του - και αυτό καλείται "οικονομική μεταρρύθμιση". Σκοπός τους είναι να εξασφαλίσουν τεράστια εισοδήματα για ένα μικρό αριθμό πλουσίων, παράγοντας μια ασταθή οικονομία γεμάτη κερδοσκοπία, δομικά επιρρεπή σε τεχνητές κρίσεις.
Όμως όταν μια κυβέρνηση καταστρέφει την οικονομική ζωή των ανθρώπων, γίνεται απόλυτη και όταν γίνει απόλυτη, καταστρέφει τις τέχνες, τα μυαλά και τις ελευθερίες των ανθρώπων που κυβερνά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου