Δεκατέσσερα επιδοτούμενα προγράμματα αναμένεται να “ανοίξουν” μέχρι το τέλος του 2010, στο πλαίσιο του ΕΠΑΝ ΙΙ, χρηματοδοτώντας επενδυτικά σχέδια στους τομείς του τουρισμού, της πληροφορικής, των εκδόσεων, του εμπορίου, αλλά και της βιομηχανίας. Δείτε ποια είναι αυτά εδώ:
Οι εταιρείες marketing πειραματίζονται με νέες ψηφιακές τεχνολογίες προκειμένου να «τσιμπήσουν» τους καταναλωτές την ώρα που ψωνίζουν, σύμφωνα με δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας The Wall Street Journal. Στόχος είναι οι εταιρείες marketing να εφεύρουν πιο αποτελεσματικούς τρόπους προκειμένου να "έρθουν σε επαφή" με τον πελάτη, ώστε να κατανοήσουν καλύτερα τη διεργασία που προηγείται της αγοράς, δηλαδή τι είναι αυτό που κάνει τον καταναλωτή να προτιμήσει ένα συγκεκριμένο προϊόν έναντι κάποιου άλλου.
ΛΟΝΔΙΝΟ Είναι ένα ερώτημα που έχει απασχολήσει τον καθένα μας, λίγο προτού κλείσουμε τα αεροπορικά μας εισιτήρια για ένα ταξίδι: ποια είναι η καλύτερη στιγμή να κρατήσουμε τις θέσεις μας ώστε να εξασφαλίσουμε όσο το δυνατόν πιο χαμηλή τιμή μέσω Διαδικτύου;
Μετά από ενδελεχή έρευνα, δύο οικονομολόγοι λένε ότι κατέληξαν σε έναν μαθηματικό τύπο, μια εξίσωση που ισχυρίζονται ότι μας λύνει τα χέρια. Σύμφωνα με τον Ιάπωνα Μακότο Ουατανάμπε και τον Γερμανό Μαρκ Μίλερ, η εξίσωση Π εις την Α =gUG + min (k- g, (1-g)(1- r)) αποδεικνύει ότι η καλύτερη στιγμή για να κλείσουμε, μέσω του Ιnternet, ένα φθηνό αεροπορικό εισιτήριο είναι οκτώ εβδομάδες πριν από το ταξίδι μας. Ούτε ημέρα νωρίτερα ή αργότερα.
Η “Μακεδονία της Κυριακής” παρουσιάζει έναν οδηγό για επιχειρήσεις και επιχειρηματίες που περιλαμβάνει αναλυτικές πληροφορίες για όλα τα προγράμματα που τρέχουν αυτήν την περίοδο (σε μορφή pdf αρχείου εδώ).
Στον παρακάτω σύνδεσμο της Ελευθεροτυπίας, διαβάστε τις απόψεις δύο γνωστών αμερικανών οικονομολόγων σχετικά με την πολιτική της μείωσης των μισθών και των προνομίων των εργαζομένων σε συνάρτηση με την ανταγωνιστικότητα:
Πώς η Ελλάδα θα μπορούσε να κερδίζει 4 δισ. ευρώ τον χρόνο, επενδύοντας στην αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος
Πώς «απαντά» η εταιρεία σας όταν ο ανταγωνιστής «ρίχνει» σημαντικά τις τιμές του, είτε όταν προχωρεί σε νέα καινοτόμα προϊόντα; Τα ερωτήματα έχει θέσει η McKinsey σε στελέχη από διαφορετικούς κλάδους βιομηχανίας και σε μεγάλη γεωγραφική εμβέλεια. Και οι απαντήσεις που της δόθηκαν ήταν εκπληκτικά όμοιες και για τις δύο περιπτώσεις. Κατ’ αρχήν, είπαν ότι οι εταιρείες τους ανακαλύπτουν την ανταγωνιστική κίνηση και στις δύο αυτές περιπτώσεις όταν είναι πλέον πολύ αργά για «να την χτυπήσουν στην αγορά». Οι εταιρείες τους, είπαν, αντιλαμβάνονται μιαν ανταγωνιστική κίνηση είτε όταν αυτή ανακοινώνεται επισήμως είτε όταν έχει ήδη φτάσει στην αγορά. Υπήρξαν και εκείνοι -σε μικρότερο ποσοστό- που είπαν ότι η ανταγωνιστική κίνηση δεν γίνεται αντιληπτή από τις εταιρείες τους, ακόμη και όταν βρίσκεται ήδη στην αγορά για τουλάχιστον δύο περιόδους αναφοράς.
Tου Νικόλαου Παπαβασιλείου*
Του Γιαννου B. Mπενοπουλου* Η οικονομική θεωρία είναι σαφής. Σε μία αγορά όπου ο ανταγωνισμός θα λειτουργούσε τέλεια, σε όποιον τομέα παρουσιάζονταν κέρδη, νέοι παίκτες θα εισέρχονταν ρίχνοντας τις τιμές, μέχρι του σημείου που τα κέρδη να μηδενιστούν. Η πραγματικότητα στις ελεύθερες αγορές έχει ανάλογη τάση. Κέρδη διατηρούνται μόνο σε συνθήκες μονοπωλίου ή ολιγοπωλίου.
Κάθε μέρα, σε όλες τις ελεύθερες αγορές, οι εμπορικές διευθύνσεις των επιχειρήσεων ή κάποιοι εμπνευσμένοι επιχειρηματίες προσπαθούν να βρουν τρόπους να καινοτομήσουν και να διαφοροποιήσουν τα προϊόντα τους, ώστε να δημιουργήσουν, έστω και προσωρινά, ένα μονοπώλιο για να επιτύχουν κέρδη.
Το ενδιαφέρον του συστήματος όμως είναι στο «προσωρινά». Κάθε επιτυχημένη διαφοροποίηση γίνεται γρήγορα αντικείμενο μίμησης ή αντιγραφής, δημιουργείται έτσι ανταγωνισμός οι τιμές πέφτουν και τα κέρδη μειώνονται. Οσο πιο γρήγορα τα αντανακλαστικά των παικτών της αγοράς, τόσο γρηγορότερα αποκαθίσταται ο ανταγωνισμός.
Επομένως, οτιδήποτε συμβάλλει στη λειτουργία γρήγορων επιχειρηματικών αντανακλαστικών (μόρφωση, πρόσβαση στην πληροφορία, υποδομές, πρόσβαση σε κεφάλαια κ.λπ.) ή στην εξάλειψη εμποδίων (ευκολία αδειοδότησης, σαφείς, απλοί και εφαρμόσιμοι κανόνες, μηδενικό κόστος εισόδου κ.λπ.) συμβάλλει τελικά στη γρήγορη αποκατάσταση του ανταγωνισμού προς όφελος των καταναλωτών. Από την άλλη, όταν οι συνθήκες δεν επιτρέπουν την αποκατάσταση του ανταγωνισμού, οι τιμές παραμένουν υψηλές και τα κέρδη διατηρούνται. Τέτοιες περιπτώσεις είναι τα φυσικά μονοπώλια, τα μονοπώλια που δημιουργούνται από ευρεσιτεχνίες και πνευματικά δικαιώματα, οι κλάδοι με ακριβές ή σύνθετες υποδομές δικτύων και άλλα. Προφανώς, υπάρχουν και οι περιπτώσεις των ολιγοπωλίων που διαμορφώνονται και διατηρούνται με κρατική παρέμβαση.
Το κράτος έχει λόγους να εμποδίζει την αποκατάσταση του ανταγωνισμού, έχει λόγους να προστατεύει τα κέρδη κάποιου κλάδου, όταν θέλει να δώσει κίνητρα για επενδύσεις σε έναν τομέα που, χωρίς προστασία κερδών για κάποιο διάστημα, κανείς δεν θα επένδυε. Οσο κι αν φαίνεται οξύμωρο, αυτό γίνεται εις βάρος των καταναλωτών, αλλά μακροπρόθεσμα υπέρ του κοινωνικού συνόλου. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τα κλειστά επαγγέλματα.
Εκτός από τη μείωση της ρύπανσης στο περιβάλλον ως συνέπεια της μειωμένης κατανάλωσης, οι οδηγοί που εφαρμόζουν τις αρχές της οικονομικής οδήγησης μπορούν να πετύχουν εξοικονόμηση κατά μέσο όρο 15% και ισόποση ελάφρυνση του κόστους καυσίμων. Κατ' αντιστοιχία ένας οδηγός που θα περιορίσει την κατανάλωση βενζίνης κατά 15% θα είναι σαν να αγοράζει τη βενζίνη προς 1,27 ευρώ το λίτρο αντί για 1,5 ευρώ που είναι σήμερα η μέση τιμή πώλησης της αμόλυβδης.
Στο βιβλίο αυτό οι διακεκριμένοι καθηγητές Mankiw και Taylor παρουσιάζουν και αναλύουν το υλικό που αποτελεί το σύνηθες περιεχόμενο των εισαγωγικών εγχειριδίων της Οικονομικής Θεωρίας βασιζόμενοι σε δύο στοιχεία: στο δεδομένο θεσμικό πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς και σε δέκα αρχές οικονομικής συμπεριφοράς των ατόμων.Αρχές Οικονομικής Θεωρίας Τόμος Α'
Το περιεχόμενο του βιβλίου είναι η ύλη που διδάσκεται στα μαθήματα Μικροοικονομίας και Μακροοικονομίας, δηλαδή η θεωρία του προσδιορισμού των τιμών των αγαθών και των παραγωγικών συντελεστών, ο προσδιορισμός του εισοδήματος, το διεθνές εμπόριο, η αγορά εργασίας, ο δημόσιος τομέας, η οικονομική ανάπτυξη, οι μορφές αγοράς, οι χρηματαγορές κ.λπ.
Υπάρχουν όμως και θέματα ενδιαφέροντα που δεν καλύπτονται σε άλλα εγχειρίδια, όπως το θεώρημα της αδυνατότητας του Arrow, το παράδοξο του Condorcet, το πρόβλημα της χρονικής ασυνέπειας, η έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης κ.ά. Το βιβλίο που είναι εμπλουτισμένο με επιβοηθητικό υλικό, με αριθμητικά και διαγραμματικά υποδείγματα, με περιπτώσεις μελέτης των προβλημάτων, αποσπάσματα από το διεθνή Τύπο και πληροφοριακά κείμενα για θέματα ή πρόσωπα (Smith, Ricardo).
Έκδσοη: Gutenberg, 2010, Σελίδες: 687, Διαστάσεις: 17x24, Τιμή: €48 [www.dardanosnet.gr]
Κάθε απόπειρα κατανόησης του σύγχρονου κόσμου προϋποθέτει τη μελέτη της ιστορικής εξέλιξης των κοινωνικών συστημάτων. Η γνώση της ιστορίας είναι εξαιρετικά χρήσιμη για να κατανοήσουμε τη σημερινή οικονομική κατάσταση και ν’ αναλογιστούμε τις πιθανές οικονομικές προκλήσεις του μέλλοντος. Ένας από τους βασικούς στόχους του βιβλίου είναι να δώσει την ιστορική διάσταση των σύγχρονων ζητημάτων, όπως η φτώχεια, οι επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, η συνύπαρξη της οικονομικής ανάπτυξης με την προστασία του περιβάλλοντος.
«Θα επιτεθώ στον επόμενο που θα με αποκαλέσει ‘χοντροκομμένο’ και θα του ρίξω μια μπουνιά στο πρόσωπο». Κάποτε, οι ακαδημαϊκοί κύκλοι ήταν συνώνυμοι με βαρετές ομιλίες, θεωρητικά επιχειρήματα γεμάτα δυσνόητους τεχνικούς όρους και παλιομοδίτικα γκρίζα κουστούμια. Αλλά μετά το ξέσπασμα της σημερινής κρίσης, όλα αυτά άλλαξαν. Οι οικονομολόγοι είναι οι νέοι σταρ της εποχής, τα προγράμματά τους γεμίζουν με περισσότερες τηλεοπτικές εμφανίσεις και κοσμικές προσκλήσεις από ό,τι ομιλίες σε πανεπιστήμια και οι επιπέδου πεζοδρομίου καβγάδες τους καταλαμβάνουν ολόκληρες σελίδες του διεθνούς οικονομικού Τύπου. Η παραπάνω πολεμοχαρής δήλωση ανήκει σε έναν νομπελίστα οικονομολόγο, τον Paul Krugman, ενώ αυτός που κινδυνεύει να δεχτεί του μπουνιά του καθηγητή του Princeton δεν είναι άλλος από το συντάκτη του συντηρητικού Economist, που τόλμησε να αμφισβητήσει τις θεωρίες του.
Επειδή το brainstorming σημαίνει «καταιγισμός ιδεών», δεν είναι λίγες οι φορές που -εντελώς λανθασμένα- μια συνάντηση brainstorming καταλήγει να γίνεται «ό,τι βρέξει ας κατεβάσει». Να μετατρέπεται, δηλαδή, σε «παιδική χαρά» μια πολύ σημαντική συγκέντρωση στελεχών της επιχείρησης όταν αναζητεί νέες ιδέες, συνήθως είτε για κάποιο προϊόν είτε για κάποια καμπάνια μάρκετινγκ ή ακόμη για την επιλογή μιας ονομασίας κ.ά. Το ξεστράτισμα της συζήτησης οφείλεται σε άγνοια των κανόνων και των προϋποθέσεων προκειμένου μια τέτοια σημαντική συνάντηση να είναι αποτελεσματική και οι συμμετέχοντες να μπορούν να μιλούν χωρίς περιορισμούς.
