Ευρωπαϊκός Οικονομικός Οδηγός (6-3-2014)

Στον παρακάτω σύνδεσμο δείτε τα νεότερα οικονομικά δεδομένα (ΑΕΠ, ανεργία, χρέος κτλ.) με βάση τα στοιχεία της Eurostat:

Taking Europe's pulse

Συμπληρωματικό νόμισμα: Η λύση της ρευστότητας

Του Αλέξανδρου Κάντζη, Μηχανολόγος, Επιχειρηματίας και του Δημήτρη Μάρδα, Καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ. Το Συμπληρωματικό Νόμισμα που προτείνεται, με τη μορφή ομολόγου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την ανακεφαλαιοποίηση πληθώρας υπερχρεωμένων νομικών προσώπων, όπως αγροτικών, μεταποιητικών, τεχνικών, ξενοδοχειακών και άλλων επιχειρήσεων. Κύριο στοιχείο προτεραιότητας της διάσωσης θα πρέπει να είναι όχι μόνο η διατήρηση, αλλά και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και, στο βαθμό που είναι εφικτό, η πιθανή συγχώνευση εταιρειών για την άμεση δημιουργία μεγαλύτερων, βιώσιμων μονάδων. Ένα σύνολο δεσμεύσεων που απορρέουν τόσο από τους υφιστάμενους κανόνες λειτουργίας του προϋπολογισμού της ΕΕ όσο και από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1993), σε συνδυασμό με ένα άλλο σύνολο ιδεοληψιών, με πρωτοστάτες Γερμανούς πολιτικούς, εμποδίζουν την ανάπτυξη νέων μέτρων, ικανών να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της ρευστότητας που απειλεί αυτό το ίδιο το ευρώ. Έτσι, εναλλακτικές λύσεις, σχετικές με τον ελλειμματικό προϋπολογισμό της ΕΕ, τα ευρω-ομόλογα, την έκδοση χρήματος από την ΕΚΤ, παραμένουν στις καλένδες, ενώ οι φωνές για τη δημιουργία ενός Συμπληρωματικού Νομίσματος (Complementary Currency) διαρκώς αυξάνονται. Πρόσφατα ο καθηγητής S. Brunnhuber παρουσίασε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη μια πρόταση δημιουργίας ενός τέτοιου νομίσματος, που είναι το προϊόν μελέτης του «Club of Rome». Στο τεύχος του περιοδικού «Επίκαιρα» με αριθμό 170 παρουσιάσαμε μια πρόταση συμβατή με τις απόψεις που προωθούν την πολιτική υπέρ ενός Συμπληρωματικού Νομίσματος. H πρόταση αφορούσε ειδικότερα σ’ ένα αναπτυξιακό («τουριστικό» όπως το επονομάσαμε) ομόλογο εσωτερικής κυκλοφορίας, καλυμμένου με πάγιες αξίες τουριστικών εγκαταστάσεων. Το ομόλογο αυτό δεν προσμετράται στο υπάρχον, υπόλοιπο δημόσιο χρέος! Στο κείμενο που ακολουθεί παρουσιάζεται μια άλλη χρήση ομολόγων παρόμοιας υφής. Η προτεινόμενη χρήση του προτεινόμενου Συμπληρωματικού Νομίσματος καλείται να αντιμετωπίσει το εντονότατο πρόβλημα των χρεών των επιχειρήσεων. Σημείο εκκίνησης είναι το ακόλουθο: Το 85% των ελληνικών επιχειρήσεων είναι στο «κόκκινο» λόγω ύφεσης, με άθλιους δείκτες και τραπεζική εικόνα, ως φυσικό παρεπόμενο της ίδιας της κρίσης. Οι όροι πιθανού μελλοντικού δανεισμού με τέτοιους δείκτες θα τις καθιστούσαν εκ προοιμίου μη βιώσιμες, δίνοντάς τους απλώς μια αναστολή θανάτου. Εκείνες οι ελάχιστες επιχειρήσεις που θα μπορούν τότε να δανειστούν, με εμπράγματες εξασφαλίσεις και επιτόκια τετραπλάσια και πενταπλάσια από εκείνα των ανταγωνιστών τους στις οικονομίες του ευρωπαϊκού Βορρά, τι μέλλον θα μπορούσαν να έχουν; Η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται το πολιτικό προσωπικό θα αργήσει πολύ. Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της χώρας τη μεταθέτει το 2015. Η Citibank την τοποθετεί μετά το 2016. Είναι πρακτικά δύσκολο έως τότε να έχουν επιζήσει πολλές ελληνικές επιχειρήσεις. Το Συμπληρωματικό Νόμισμα που προτείνεται, με τη μορφή ομολόγου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την ανακεφαλαιοποίηση πληθώρας υπερχρεωμένων νομικών προσώπων (αγροτικών, μεταποιητικών, τεχνικών, ξενοδοχειακών και άλλων επιχειρήσεων). Κύριο στοιχείο προτεραιότητας της διάσωσης θα πρέπει να είναι όχι μόνο η διατήρηση, αλλά και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και, στο βαθμό που είναι εφικτό, η πιθανή συγχώνευση εταιρειών για την άμεση δημιουργία μεγαλύτερων, βιώσιμων μονάδων, καθώς έτσι θα οδηγηθούν στη μείωση του κόστους παραγωγής. Ως προς την πρότασή μας, η οποία εύλογα προϋποθέτει αλλαγή της κουλτούρας που διέπει τους κυβερνώντες και τους διαχειριστές τέτοιων λύσεων, σημειώνονται τα εξής: Αναλυτικότερα, ως προς την ανακεφαλαιοποίηση μέσω ενός Συμπληρωματικού Νομίσματος που θα έχει τη μορφή ενός κυκλοφορήσιμου ομολόγου:

ΕΣΕΕ: Μικρή συσχέτιση του μισθολογικού κόστους με την εξέλιξη του επιπέδου των τιμών

Μικρή συσχέτιση του μισθολογικού κόστους με την εξέλιξη του επιπέδου των τιμών στο λιανικό εμπόριο διαφαίνεται από την έρευνα του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ).
Όπως αναφέρεται στα συμπεράσματα της έρευνας, οι μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις, οι οποίες συγκεντρώνουν τον μεγαλύτερο αριθμό απασχολουμένων και το μισθολογικό κόστος διαδραματίζει έναν κρίσιμο ρόλο στα λειτουργικά τους έξοδα, δεν φαίνεται να έχουν μεταφέρει την ελάφρυνση από το κόστος εργασίας στις τιμές των προϊόντων, τις οποίες είτε κρατούν σταθερές είτε τις αυξάνουν οριακά.
Αντίθετα, οι πολύ μικρές επιχειρήσεις έχουν προβεί σε μειώσεις τιμών. Μάλιστα οι τιμές σε προϊόντα ένδυσης και υπόδησης το 2012 έχουν υποχωρήσει σε αξιοσημείωτο βαθμό σε σχέση με το 2011 (21,3%).
Όπως προκύπτει από την έρευνα, η πολιτική που έχει ακολουθηθεί, τουλάχιστον όσον αφορά στον αντίκτυπό της στο επίπεδο των τιμών, έχει αποτύχει και σε κάθε περίπτωση τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις. Η ραγδαία εσωτερική υποτίμηση που επιχειρείται, θα μπορούσε μόνο θεωρητικά να έχει αντίκτυπο θετικό στις τιμές αφού τα τρία τελευταία χρόνια η μοναδική συνέπεια είναι η διαιώνιση της ύφεσης.
Πιθανοί προσδιοριστικοί παράγοντες για το επίπεδο τιμών στο σύνολο της ελληνικής αγοράς είναι, σύμφωνα με την έρευνα, οι εξής:
1. Οι υψηλοί συντελεστές ΦΠΑ. Στην Ελλάδα αυξήθηκαν οι συντελεστές ΦΠΑ και διαμορφώθηκαν στο επίπεδο του 13% και 23%, αρκετά υψηλότερα από την Ισπανία (οι αντίστοιχοι είναι 8% και 18%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (5% και 20%).
2. Οι ενδοομιλικές συναλλαγές πολυεθνικών (transfer pricing), οι οποίες «φουσκώνουν» τις τιμές αλλά και το κόστος προκειμένου να αποφεύγουν τη φορολογία στην Ελλάδα. Οι εν Ελλάδι θυγατρικές εισάγουν προϊόντα με τεχνητά υψηλό κόστος, το οποίο μετακυλύεται μέσω των υψηλών τιμών, στους καταναλωτές.
3. Οι ρήτρες απαγόρευσης παράλληλων εισαγωγών, ο εξαναγκασμός δηλαδή των λιανέμπορων να μην αγοράζουν από θυγατρικές των προμηθευτών τους σε άλλες χώρες, όπου ενδεχομένως πωλούν φθηνότερα σε σχέση με την ελληνική αγορά.
4. Οι στρεβλώσεις σε σχετικές με το εμπόριο αγορές

Η απασχόληση στην περιφέρεια

Στο γράφημά του ο Economist ασχολείται με την απασχόληση στην ευρωπαϊκή περιφέρεια (Ελλάδα, Ισπανία, Ιρλανδία, Ιταλία). Ο συντάκτης σχολιάζει οτι για πρώτη φορά μετά το Μάϊο του 2008 η απασχόληση στην Ελλάδα ανέβηκε τον Δεκέμβριο (με το δείκτη της ανεργίας βέβαια στο πολύ ψηλό ποσοστό του 26,4%), αλλά αυτό πιθανώς οφείλεται στις εποχιακές δουλειές της περιόδου των Χριστουγέννων. Αναφέρει επίσης (βασιζόμενος σε στοιχεία της ManpowerGroup) οτι ορισμένα τμήματα της ελληνικής οικονομίας έγιναν πιο ανταγωνιστικά λόγω της πτώσης των αμοιβών κατά περίπου 30%. Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Economist και δείτε το συγκριτικό γράφημα στον παρακάτω σύνδεσμο:

Peripheral employment

ΑΚΡΙΒΕΙΑ Οι 15+1 λόγοι που πληρώνουμε τον κούκο... αηδόνι

H Ελλάδα συνεχίζει να παραμένει ακριβή σε βασικά αγαθά, παρά την ύφεση, την πτώση των εισοδημάτων και την ανεργία. Μάλιστα, οι τιμές πολλών προϊόντων και υπηρεσιών στην εγχώρια αγορά παρουσιάζουν μεγάλες αποκλίσεις σε σχέση με άλλες χώρες, ακόμη κι όταν η σύγκριση γίνεται με κράτη που δεν βρίσκονται υπό καθεστώς δημοσιονομικής προσαρμογής και λιτότητας.

Σύμφωνα με την Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), οι σταθερά υψηλές τιμές, σε συνδυασμό με τη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, ανάγκασαν τους καταναλωτές να μειώσουν τον αριθμό και την αξία των προϊόντων που αγοράζουν και να στραφούν είτε σε προϊόντα προσφοράς είτε σε προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας. Αυτή η καταναλωτική συμπεριφορά οδήγησε, στη διάρκεια του 2012, σε πτώση των πωλήσεων στις αλυσίδες σούπερ μάρκετ κατά 5%, συγκριτικά με το αντίστοιχο περσινό διάστημα, ενώ η αξία του μέσου καλαθιού υποχώρησε το 2012 στα 50 ευρώ, έναντι 65 ευρώ το 2010.
Σύμφωνα με έρευνα της ΕΣΕΕ, οι 13 σημαντικότεροι λόγοι που οι τιμές στην ελληνική αγορά δεν πέφτουν, παρά την κρίση, είναι οι εξής:
01. Οι υψηλοί συντελεστές ΦΠΑ. Στην Ελλάδα οι συντελεστές ΦΠΑ αυξήθηκαν, διαμορφούμενοι στο 13% και 23% -αρκετά υψηλότερα από την Ισπανία (οι αντίστοιχοι είναι στο 8% και 18%) και τη Βρετανία (5% και 20%).
02. Ενδο-ομιλικές συναλλαγές πολυεθνικών, οι οποίες φουσκώνουν τις τιμές, αλλά και το κόστος, προκειμένου να αποφεύγουν τη φορολογία στην Ελλάδα. Οι εν Ελλάδι θυγατρικές εισάγουν προϊόντα με τεχνητά υψηλό κόστος, το οποίο μετακυλίεται μέσω των υψηλών τιμών στους καταναλωτές.
03. Ρήτρες απαγόρευσης παράλληλων εισαγωγών (ο εξαναγκασμός, δηλαδή, των λιανεμπόρων να μην αγοράζουν από θυγατρικές των προμηθευτών τους σε άλλες χώρες, όπου ενδεχομένως πωλούν φθηνότερα σε σχέση με την ελληνική αγορά).
04. Στρεβλώσεις σε σχετικές με το εμπόριο αγορές (όπως σε μεταφορές, εφοδιαστική αλυσίδα κοκ.), οι οποίες, λόγω της ιδιομορφίας τους, εμποδίζουν τον ανταγωνισμό και συμβάλλουν στη διόγκωση των τελικών τιμών.
05. Πολεοδομικοί περιορισμοί στις προδιαγραφές κτιρίων, που εμποδίζουν την πλήρη εκμετάλλευση των αποθηκευτικών χώρων.
06. Η ολιγοπωλιακή διάρθρωση της αγοράς χονδρικού εμπορίου, με το παράδειγμα του καρτέλ στην αγορά κοτόπουλου, που εντόπισε η Επιτροπή Ανταγωνισμού, ή το καρτέλ στο χονδρεμπόριο των νωπών οπωροκηπευτικών, σύμφωνα με τη γενική γραμματεία Εμπορίου.
07. Διατήρηση υψηλών περιθωρίων κέρδους σε τμήμα της εγχώριας αγοράς, παρά την ύφεση, σύμφωνα με την έκθεση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ).
08. Μεγάλη εξάρτηση των εγχώριων τιμών υπάρχει από τις αυξητικές διακυμάνσεις των τιμών του πετρελαίου, αλλά και των τιμολογίων των ΔΕΚΟ. Οι 17(!) αυξήσεις των τιμολογίων της ΔΕΗ την τελευταία επταετία και, κυρίως, οι 12 αυξήσεις στα επαγγελματικά τιμολόγια από το 2009 μέχρι σήμερα δημιουργούν σοβαρές αυξητικές πιέσεις στις τελικές τιμές. Ωστόσο, μεγαλύτερη επιβάρυνση σε σειρά προϊόντων παρατηρείται εκεί όπου τα καύσιμα χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το κατά μονάδα κόστος -και, φυσικά, το κόστος μεταφοράς.
09. Η... πεπατημένη (ότι, δηλαδή, οι βραχυπρόθεσμες εκπτώσεις και προσφορές λειτουργούν πιο ελκυστικά για τους καταναλωτές, παρά οι μόνιμα χαμηλές τιμές). Επίσης, η εσφαλμένη επιλογή των ταχέως και βραδέως κινούμενων εμπορευμάτων οδηγεί σε λάθος υπολογισμό αντικατάστασης (stock replacement) και σωστού ποσοστού κέρδους.
10. Η πτώση του μισθολογικού κόστους, αλλά και του κόστους μίσθωσης επαγγελματικής στέγης (ενοίκια) αντισταθμίστηκε πλήρως, αφενός από την άνοδο των επιτοκίων δανεισμού των επιχειρήσεων από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και αφετέρου λόγω της παύσης των πιστώσεων, που επιβλήθηκε στις ελληνικές εισαγωγικές επιχειρήσεις από τους προμηθευτές τους στο εξωτερικό.
11. Αδυναμία πλήρους αποτύπωσης της ελληνικής πραγματικότητας, αφού, σε αρκετές περιπτώσεις, άτυπες «εκπτώσεις» του υψηλού ΦΠΑ πραγματοποιούνται στο ταμείο, πριν από την έκδοση της απόδειξης.
12. Μονομερής προσήλωση των κρατικών φορέων στην άρση των εμποδίων εισόδου των επιχειρήσεων στην αγορά, όταν θα ήταν αποτελεσματικότερο να ενταθούν οι προσπάθειες στην κατεύθυνση της διερεύνησης των παραγόντων που διαμορφώνουν το κέρδος (π.χ., πώς καθορίζεται το ποσοστό κέρδους στα φάρμακα).
13. Η έλλειψη μελέτης «ελαστικότητας» από τα αρμόδια υπουργεία και η μη έγκαιρη αξιολόγηση της καταγραφής των επιπτώσεων από τους «σοφούς» τής τρόικας διαμόρφωσαν τις τιμές της αγοράς σε πολλούς κλάδους του εμπορίου χαμηλότερα από τις τιμές του τέλειου ανταγωνισμού, στα δε τρόφιμα, στα καύσιμα και στα είδη πρώτης ανάγκης πιο κοντά στις τιμές μονοπωλίων.

Οι χώρες με την μεγαλύτερη ανάπτυξη και ύφεση για το 2013

Δείτε στο γράφημα του Economist τις χώρες με την μεγαλύτερη ανάπτυξη καθώς και τις χώρες με την μεγαλύτερη ύφεση, για το 2013 (πρόβλεψη Economist):

Growers and shrinkers

"Made in Greece" ενάντια στην κρίση!

Η εποχή που ως χώρα εισάγαμε ακόμη και ελαιόλαδο από τη Γερμανία (!), λευκό τυρί το οποίο «βαπτιζόταν» στα μενού των εστιατορίων ως φέτα και ντομάτες από την Ολλανδία, θα σας απογοητεύσουμε, δεν έχει παρέλθει.

Τι και αν δύο στους τρεις Έλληνες προσέχουν να αγοράζουν εγχωρίως παραγόμενα προϊόντα περισσότερο απ’ ό,τι συνήθιζαν στο παρελθόν και οι αίθουσες των σούπερ μάρκετ, όπως και οι τηλεοπτικοί δέκτες έχουν κατακλυστεί από γαλανόλευκες σημαίες.

Η απόσταση από τις καλές προθέσεις για στήριξη της ελληνικής παραγωγής και απασχόλησης, μέχρι την αγορά του προϊόντος, απέχει σημαντικά και σίγουρα πολύ περισσότερο απ’ ό,τι συμβαίνει στον υπόλοιπο, χειμαζόμενο από την οικονομική κρίση, ευρωπαϊκό Νότο, όπου το αίσθημα στήριξης των τοπικών προϊόντων είναι πολύ πιο ισχυρό.

Για του λόγου το αληθές, μόνο το 36% των Ελλήνων είναι έτοιμο να πληρώσει περισσότερο για την αγορά ντόπιων προϊόντων όταν το αντίστοιχο ποσοστό στην Ιταλία αγγίζει το 63%! Απόκλιση η οποία σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει και με την εν γένει καταναλωτική συμπεριφορά των δύο λαών, όχι μόνο εν μέσω κρίσης, αλλά διαχρονικά.

Εν αντιθέσει με τους Ιταλούς, όπου το branding, η ιστορία πίσω από το προϊόν και η συσκευασία αποτέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί τον βασικό κορμό στήριξης των τοπικών προϊόντων, στην Ελλάδα ακόμη και σε επίσημα έγγραφα, όπως π.χ. στο Πρόγραμμα του Κοινωνικού Τουρισμού του 2011, στις προδιαγραφές που θα έπρεπε να έχει ένα γεύμα, προτιμήθηκαν προϊόντα όπως η ιταλική παρμεζάνα! Kαι αυτό σε μια χώρα η οποία μπορεί να μην παράγει πολλά, αλλά αν μη τι άλλο παράγει πληθώρα τυροκομικών προϊόντων.

Το παραπάνω χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυπώνει σε όλο της το μεγαλείο τη στρέβλωση που υπήρχε για να διατηρήσει, ακόμη και εν μέσω του μνημονίου, ένα κοινωνικό status και έναν λανθάνοντα εξευρωπαϊσμό και είχε να κάνει με την απαξίωση για οτιδήποτε ήταν ελληνικό.

Πλέον με το χρήμα να είναι είδος προς εξαφάνιση, την ανεργία να καλπάζει και τα χρέη να έχουν χτυπήσει κόκκινο, η ανάγκη για... επίδειξη έχει περάσει σε δεύτερη και τρίτη μοίρα (εξαιρούνται τα προϊόντα της κινητής τηλεφωνίας και της τεχνολογίας, που αντιστέκονται σθεναρά).


Δύο στους τρεις Έλληνες προσέχουν να αγοράζουν ελληνικά προϊόντα
Η στροφή προς τα ελληνικά προϊόντα πάντως (προσδιορισμός ο οποίος σηκώνει μεγάλη κουβέντα) έχει αρχίσει να φαίνεται δειλά και στο ταμείο. Σύμφωνα με έρευνα της Boston Consulting, δύο στους τρεις Έλληνες προσέχουν να αγοράζουν εγχώρια προϊόντα περισσότερο απ’ ό,τι συνήθιζαν στο παρελθόν, ενώ οκτώ στους δέκα δήλωσαν ότι σε αντίστοιχη ποιότητα και τιμή προτιμούν τα εγχώρια είδη.

Μόνο όμως το 36% είναι έτοιμο να πληρώσει περισσότερο γι' αυτά όταν, όπως προαναφέρθηκε, το αντίστοιχο ποσοστό στην Ιταλία είναι 63% όπως και στη Γαλλία, στο 52% φθάνει στη Γερμανία και στο 45% στην Ισπανία!

Η άσκηση είναι απλή. Μεταξύ ενός κιλού ελληνικές πατάτες που κοστίζουν 95 λεπτά (σημερινές τιμές που απέχουν από το περσινό κίνημα της πατάτας) και εισαγόμενες που στοιχίζουν 50 λεπτά, η πλάστιγγα θα γείρει προς τις φθηνότερες.

Πραγματικοί μισθοί και παραγωγικότητα εργασίας

Στο γράφημα του Economist, δείτε την εξέλιξη των μισθών σε σχέση με την παραγωγικότητα εργασίας (περίοδοι 1999-2007 και 2008-2011):

Real Wages and Labour Productivity

Στο παρακάτω γράφημα της Ναυτεμπορικής, δείτε τα ποσοστά του πληθυσμού που ζουν στα όρια της φτώχειας στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα, το ποσοστό αυτό αποτελεί το 31% του πληθυσμού, με στοιχεία του 2011 της Eurostat:

Φτώχεια στην Ευρώπη

Σχέδιο μείωσης του ελληνικού χρέους

Δείτε στο παρακάτω γράφημα της Ναυτεμπορικής με ποιους τρόπους σχεδιάζεται η μείωση του ελληνικού χρέους, όπως αποφασίστηκε στο πρόσφατο Eurogroup:

Σχέδιο μείωσης ελληνικού χρέους

Μελέτη για τις πιο κερδοφόρες εταιρίες & ομίλους

Μελέτη για τις 500 και 200 πιο κερδοφόρες εταιρίες και ομίλους για το 2011, διεξήγαγε η ICAP. Από τις 500 εταιρίες το 77,6% ήταν κερδοφόρες ενώ οι λοιπές ζημιογόνες. Κορυφαίος κερδοφόρος όμιλος ο ΟΤΕ. Μεγάλοι χαμένοι οι Τράπεζες.

Τα κέρδη EBITDA κατακρημνίστηκαν για τις επιχειρήσεις γυρίζοντας αθροιστικά από κέρδη 12 δισ. το 2010 σε ζημίες 33 δισ. το 2011. Αυτ'ο είχε ως αποτέλεσμα το κατώτατο όριο Κερδών EBITDA προκειμένου να συμπεριληφθεί μία επιχείρηση στις 500 πιο κερδοφόρες για το 2011, να διαμορφωθεί στα 3,37 εκατ. όταν το όριο αυτό ήταν 5,9 εκατ. το 2007, δηλαδή μειώθηκε κατά 43% μέσα σε 4 χρόνια.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ICAP Group, Νικήτας Κωνσταντέλλος, σχολίασε σχετικά: «Η βαθύτατη κρίση που πλήττει την Ελληνική Οικονομία ξεπέρασε κάθε προηγούμενο το 2011. Το γεγονός ότι συμπληρώνεται μία πενταετία συνεχούς και εντεινόμενης ύφεσης που σωρευτικά ξεπερνά το 21%, έχει άμεσο αντίκτυπο στην επιχειρηματική δραστηριότητα. Οι επιχειρήσεις βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα δυσμενέστατο περιβάλλον, όπου κυριαρχεί η αβεβαιότητα και τα δεδομένα ανατρέπονται συνεχώς.

Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί είναι ότι, στο σύνολο των ελληνικών εταιρειών, τα Κέρδη EBITDA κατακρημνίστηκαν γυρίζοντας αθροιστικά από κέρδη 12 δισ. το 2010 σε ζημίες 33 δισ. το 2011. Σε αυτή την έντονα αρνητική συγκυρία λαμβάνει μεγαλύτερη αξία το γεγονός ότι οι 500 πιο κερδοφόρες ελληνικές εταιρείες συνολικά πέτυχαν αύξηση 6 δισ. ή 7% στον κύκλο εργασιών τους καθώς και 6% στα Κέρδη EBITDA, ενώ και τα ίδια κεφάλαια τους διευρύνθηκαν, σε μία περίοδο συρρίκνωσης των επενδύσεων γενικά.

Η εξέλιξη της κερδοφορίας των εταιρειών της έκδοσης είναι, λοιπόν, σαφέστατα θετικότερη σε σύγκριση με τα αποτελέσματα του συνόλου των ελληνικών εταιρειών, στις οποίες διαπιστώνεται δραστική επιδείνωση. Βέβαια οι ακραίες συνθήκες κρίσης που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια επηρέασαν αρνητικά και τις κερδοφόρες Εταιρείες και Ομίλους. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το κατώτατο όριο Κερδών EBITDA προκειμένου να συμπεριληφθεί μία επιχείρηση στις 500 πιο κερδοφόρες για το 2011, να διαμορφωθεί στα 3,37 εκατ. όταν το όριο αυτό ήταν 5,9 εκατ. το 2007, δηλαδή μειώθηκε κατά 43% μέσα σε 4 χρόνια.

Επίσης, πιο έντονα επηρεάστηκαν οι Όμιλοι αφού το κατώτατο όριο για να συμπεριληφθεί κάποιος στους 200 πιο κερδοφόρους Ομίλους το 2011 μειώθηκε κατά 33% μέσα σε μόνο μία χρονιά. Χαρακτηριστικό της μεταβλητικότητας της εποχής είναι ότι 107 εταιρείες της αντίστοιχης κατάστασης του 2010 δεν περιλαμβάνονται στην κατάταξη του 2011 και αντικαθιστώνται από νεοεισερχόμενες επιχειρήσεις, Τέλος, το γεγονός ότι από τις 500 κερδοφόρες εταιρείες του 2011, μόνον 61 είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών, δείχνει το πόσο μακρύ δρόμο έχει αυτό να διανύσει ώστε να καταστεί πόλος έλξης των σημαντικότερων Ελληνικών εταιρειών.»

ΑΝΑΛΥΣΗ
Στην Ελλάδα η οικονομία διέρχεται περίοδο βαθιάς κρίσης αφού βρίσκεται σε ύφεση για πέμπτη συνεχή χρονιά, γεγονός που έχει άμεσο αντίκτυπο στη λειτουργία και τις επιδόσεις όλων των επιχειρήσεων της χώρας. Η επιδείνωση είναι εκτεταμένη και πλήττει όλο το εύρος των οικονομικών δραστηριοτήτων, η δε κερδοφορία του ιδιωτικού τομέα για ένα ακόμη έτος δέχθηκε βαρύ πλήγμα, με χαρακτηριστικό το γεγονός ότι όλοι οι γενικοί επιχειρηματικοί κλάδοι είχαν ζημιογόνο τελικό καθαρό αποτέλεσμα.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον όπου κυριαρχεί η διάχυτη αβεβαιότητα, το ενδιαφέρουν προσελκύουν οι επιδόσεις των κορυφαίων ελληνικών επιχειρήσεων. Στα πλαίσια αυτά η ICAP Group, αξιοποιώντας τα στοιχεία της ICAP Databank, ανέδειξε για 5η χρονιά τις 500 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στην Ελλάδα, καθώς και τους 200 πιο κερδοφόρους ομίλους εταιρειών, βάσει δημοσιευμένων ισολογισμών για τη χρήση του 2011.

Το κριτήριο με βάση το οποίο γίνεται η κατάταξη των επιχειρήσεων (και ομίλων αντίστοιχα) είναι τα κέρδη EBITDA (Earnings Before Interest, Tax, Depreciation and Amortization), δηλαδή τα κέρδη της επιχείρησης από λειτουργικές δραστηριότητες πριν την επίδραση των χρηματοοικονομικών και έκτακτων εσόδων-εξόδων, καθώς και των αποσβέσεων επί των παγίων στοιχείων.

Στις συνθήκες συνεχούς ύφεσης, η συμμετοχή των 500 επιχειρήσεων της κατάταξης στα συνολικά μεγέθη των ελληνικών επιχειρήσεων ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.

Επιλέγουν "Ελληνικά" δυο στους τρεις καταναλωτές

Μικρότερο καλάθι για 7 στους 10 Έλληνες καταναλωτές (ποσοστό 68%) οι οποίοι εξακολουθούν να είναι απαισιόδοξοι, να έχουν άγχος και να αισθάνονται οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια.

Όμως μεγάλο ποσοστό εξ αυτών (71%) βλέπει την οικονομική κρίση και ως μια ευκαιρία που θα οδηγήσει σε θετική αλλαγή για την κοινωνία και την οικονομία. Μάλιστα, διαφαίνεται ότι δημιουργούνται πλέον δομικές αλλαγές στις καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων, οι οποίες θα διατηρηθούν για αρκετά χρόνια ακόμη και μετά το τέλος της οικονομικής ύφεσης.

Ολοένα και περισσότεροι Έλληνες δηλώνουν ότι όταν τελειώσει η κρίση δεν θα αγοράζουν και θα ξοδεύουν όπως παλιά – ποσοστό που αυξήθηκε από 30% των ερωτηθέντων το 2011 σε 44% των ερωτηθέντων το 2012. Την ίδια ώρα το 78% των Ελλήνων δήλωσαν ότι σε αντίστοιχη ποιότητα και τιμή προτιμούν τα εγχώρια προϊόντα αλλά μόνο το 36% των ερωτηθέντων είναι έτοιμοι να πληρώσουν περισσότερο για αυτά

Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από παγκόσμια έρευνα σε 16 χώρες την περασμένη Άνοιξη της συμβουλευτικής εταιρείας The Boston Consulting Group (BCG) στην οποία συμμετείχαν 20.000 ερωτηθέντες, συμπεριλαμβανομένων 780 Ελλήνων.

Ειδικότερα από την έρευνα προέκυψε ότι σχεδόν όλοι οι Έλληνες αισθάνονται ότι έχουν επηρεαστεί προσωπικά από την οικονομική κρίση και η χαμηλή αυτοπεποίθηση που αισθάνονται έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση των αγορών σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια με το 68% να δηλώνει ότι θα μειώσει κι άλλο τις αγορές, το 28% θα παραμείνει στα ίδια επίπεδα και μόνο το 4% σκοπεύει να αυξήσει τις αγορές.

Ωστόσο σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα της εταιρείας το ποσοστό εκείνων που δήλωναν ότι θα μειώσει και άλλο τις αγορές του περιορίστηκε. Πέρυσι είχε αγγίξει το 83%.

Ποιες κατηγορίες αντέχουν
Σχετικά

Οικονομικά στοιχεία Ολυμπιακών Αγώνων

Δείτε στο παρακάτω γράφημα της Ναυτεμπορικής τα οικονομικά στοιχεία των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου, σε σύγκριση με αυτά του Πεκίνου και της Αθήνας:

Οικονομικά στοιχεία Ολυμπιακών Αγώνων

Προτελευταία στην ανταγωνιστικότητα η Ελλάδα

H Ελλάδα κατέλαβε την προτελευταία θέση στην Παγκόσμια Κατάταξη Ανταγωνιστικότητας του διεθνούς ινστιτούτου IMD για το 2012. Σύμφωνα με τα στοιχεία δόθηκαν την Τετάρτη στη δημοσιότητα, κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους -στο οποίο αναφέρεται η φετινή επετηρίδα- η χώρα μας κατέλαβε την 58η θέση μεταξύ των 59 χωρών που μελετώνται από το IMD, σημειώνοντας πτώση κατά δυο θέσεις.
Στη χειρότερη και τελευταία θέση βρίσκεται η Βενεζουέλα (59η θέση) ενώ η Ελλάδα κατετάγη πίσω από τη Νότια Αφρική, τη Σλοβενία, την Κολομβία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, την Αργεντινή, την Ουκρανία και την Κροατία, χώρες που κατέλαβαν τις θέσεις 50 ως και 57.
Οι πλέον ανταγωνιστικές οικονομίες στην Ευρώπη για το 2012, είναι κατά σειρά: η Ελβετία (στην 3η θέση), η Σουηδία (στην 5η θέση) και η Γερμανία (στην 9η θέση), οι οποίες έχουν ως βασικά ανταγωνιστικά τους πλεονεκτήματα τις εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων και τη δημοσιονομική πειθαρχία.
Τα αποτελέσματα της έρευνας του International Institute for Management Development (IMD) ανακοινώθηκαν από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (ΣΒΒΕ). Για τη συνεργασία με το IMD, η Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Μελετών του ΣΒΒΕ συνέπραξε με το Ινστιτούτο Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), το οποίο παρείχε τα μακροοικονομικά δεδομένα για την ελληνική οικονομία το 2011.
«Στο βυθό της παγκόσμιας αφάνειας»
Με αφορμή τα αποτελέσματα και τη θέση της Ελλάδας, ο Πρόεδρος του ΣΒΒΕ κ. Νικόλαος Πέντζος τόνισε την «αδήριτη ανάγκη για διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, που θα ανασύρουν τη χώρα από το "βυθό" της παγκόσμιας αφάνειας, και θα την τοποθετήσουν και πάλι μεταξύ των αναπτυγμένων οικονομιών διεθνώς».
«Ενδεχόμενη δυστοκία στο σχηματισμό κυβέρνησης θα έχει ως αποτέλεσμα τη χρεοκοπία της Ελλάδας, την έξοδο της χώρας από το ευρώ και οικονομική καταστροφή για όλους μας» πρόσθεσε ο κ. Πέντζος
Σύμφωνα με τη μεθοδολογία του IMD, η συνολική κατάταξη μιας χώρας, μεταξύ των 59 χωρών που συμμετέχουν στην Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας, είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης των επιδόσεων που αυτή επιτυγχάνει στις τέσσερις επιμέρους κατηγορίες δεικτών, και συγκεκριμένα: στην «Οικονομική Αποδοτικότητα», στην «Κυβερνητική Αποτελεσματικότητα», στην «Επιχειρηματική Αποτελεσματικότητα», και στις «Υποδομές».
Στις επιμέρους κατηγορίες δεικτών η κατάταξη της Ελλάδας το 2012 σε σχέση με το 2011 ήταν η εξής:
1 Στον τομέα της «Οικονομικής Αποδοτικότητας», η χώρα μας παρέμεινε για το 2012 στην 58η θέση, την οποία κατείχε και στην περυσινή κατάταξη, μετά την πτώση κατά δέκα θέσεις μεταξύ των ετών 2010 και 2011. Πρόκειται για την προτελευταία θέση της παγκόσμιας κατάταξης, τη χειρότερη θέση που είχε ποτέ η χώρα μας από το 1999.
2. Στον τομέα της «Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας», η Ελλάδα απώλεσε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά δυο ακόμη θέσεις και από την 56η το 2011, βρίσκεται πλέον στην 58η, δηλαδή και πάλι τοποθετείται στην προτελευταία θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Οι ισχυροί της ελληνικής οικονομίας για τις 500 μεγαλύτερες και τις 100 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις, το 2010

Ο εμπορικός κλάδος ήταν ο πρωταθλητής, το 2010, με τις περισσότερες επιχειρήσεις στο TOP 500 (500 μεγαλύτερες εταιρείες, βάσει κύκλου εργασιών), σύμφωνα με την κλαδική ανάλυση της Direction Business Reports: Οι ισχυροί της ελληνικής οικονομίας για τις 500 μεγαλύτερες και τις 100 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις, το 2010.

Τα στοιχεία, όπως προέκυψαν από την επιχειρηματική έκδοση, είναι τα εξής:

TOP 500

Εμπόριο 40,80%, Υπηρεσίες 31,80%, Βιομηχανία 27,40%

«Οι εμπορικές επιχειρήσεις ανήλθαν σε 204, που αντιπροσώπευαν ποσοστό 40,80%. Στον κλάδο των υπηρεσιών βρέθηκαν 159 εταιρείες, δηλαδή ποσοστό 31,80% και ο τομέας της βιομηχανίας αντιπροσωπεύθηκε στη λίστα από 137 επιχειρήσεις, με ποσοστό 27,40%.

Το Εμπόριο

Στον τομέα του εμπορίου, την πρώτη θέση κατέλαβε ο κλάδος φαρμάκων-καλλυντικών-απορρυπαντικών με 49 εταιρείες και ποσοστό 9,80% και ακολούθησαν οι κλάδοι των καυσίμων-λιπαντικών με 23 εταιρείες (4,60%), τα μεταφορικά μέσα & ανταλλακτικά με 22 εταιρείες (4,40%), τα σουπερμάρκετ με 20 εταιρείες (4%), τα τρόφιμα με 15 εταιρείες (3%), οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές-μηχανές γραφείου με 12 εταιρείες (2,40%).

Ακολουθούν ο κλάδος των διαφόρων ειδών με 9 εταιρείες και ποσοστό 1,80%, της ένδυσης-υπόδησης, του ηλεκτρολογικού-ηλεκτρονικού υλικού και των οικιακών-επαγγελματικών συσκευών με 8 εταιρείες και ποσοστό 1,60%. Στη συνέχεια, συναντάται ο κλάδος των μετάλλων-μεταλλικών προϊόντων με 6 εταιρείες (1,20%) και ο κλάδος των πολυκαταστημάτων με 5 εταιρείες (1%). Με 4 εταιρείες και ποσοστό 0,80%, εκπροσωπήθηκαν στο TOP 500 και οι κλάδοι των μηχανημάτων, των ποτών και των χημικών. Από 2 εκπροσώπους στη λίστα του TOP 500 και ποσοστό 0,40%, είχαν οι κλάδοι των βιβλίων-εφημερίδων-περιοδικών και των ιατρικών μηχανημάτων. Τέλος, από μία εκπροσώπηση και ποσοστό 0,20%, είχαν οι κλάδοι των επίπλων-φωτιστικών, του κλιματισμού-θέρμανσης και του χαρτιού-ξύλου-φελλού.

Οι Υπηρεσίες

Στον τομέα των υπηρεσιών, ο ασφαλιστικός κλάδος είχε τη μεγαλύτερη αντιπροσώπευση στις 500 επιχειρήσεις με βάση το μεγαλύτερο τζίρο, για το 2010, καθώς διακρίθηκαν 23 επιχειρήσεις του κλάδου με ποσοστό 4,60% και ακολούθησαν οι τράπεζες με 21 εταιρείες και ποσοστό 4,20%, οι τεχνικές-οικοδομικές επιχειρήσεις με 16 εταιρείες και ποσοστό 3,20%, οι υπηρεσίες από τον κλάδο ενέργειας-νερού με 15 εταιρείες και ποσοστό 3%, οι υπηρεσίες μεταφορών με 13 εταιρείες (2,60%), οι ιατρικές υπηρεσίες με 10 εταιρείες (2%), οι τηλεπικοινωνίες με 8 εταιρείες (1,60%), οι διάφορες υπηρεσίες με 5 εταιρείες (1%) και ο κλάδος των ραδιοφωνικών-τηλεοπτικών επιχειρήσεων με 5 εταιρείες (1%).

Όροι και διαδικασία διενέργειας αντισταθμιστικών μέτρων για τα επαγγέλματα του λογιστή και του οικονομολόγου

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr
Σύμφωνα με κοινή απόφαση που υπέγραψαν ο υπουργός Παιδείας Γ. Μπαμπινιώτης και Ανάπτυξης Αννα Διαμαντοπούλου σχετικά με τους όρους και τη διαδικασία διενέργειας αντισταθμιστικών μέτρων σύμφωνα με το π.δ. 38/2010 για τα επαγγέλματα του λογιστή και του οικονομολόγου, ορίζονται τα εξής:

Άρθρο 1
Πεδίο εφαρμογής
Οι διατάξεις της παρούσας απόφασης αφορούν τον προσδιορισμό των όρων και της διαδικασίας διενέργειας αντισταθμιστικών μέτρων που επιβάλλονται βάσει του άρθρου 14 του π.δ. 38/2010, στους ενδιαφερόμενους να αποκτήσουν πρόσβαση στο επάγγελμα του λογιστή
ή του οικονομολόγου.
Άρθρο 2
Αρμόδια αρχή
Αρμόδια επαγγελματική οργάνωση για την διενέργεια της δοκιμασίας επάρκειας και την επίβλεψη της πρακτικής άσκησης προσαρμογής ορίζεται το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με την επωνυμία ≪Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας≫ (Ο.Ε.Ε).
Το Ο.Ε.Ε. είναι επίσης αρμόδιο για την αξιολόγηση της δοκιμασίας επάρκειας και της πρακτικής άσκησης προσαρμογής και την γνωστοποίηση των αποτελεσμάτων της αξιολόγησης στο Συμβούλιο Αναγνώρισης Επαγγελματικών Προσόντων (Σ.Α.Ε.Π.) που ορίζεται στο άρθρο 54 του π.δ. 38/2010, προκειμένου το τελευταίο να αποφασίσει επί αιτημάτων αναγνώρισης επαγγελματικών προσόντων.
Άρθρο 3
Πρακτική άσκηση προσαρμογής
1. Η πρακτική άσκηση προσαρμογής πραγματοποιείται κατ’ επιλογή του ενδιαφερομένου σε φορέα του δημόσιου, του ευρύτερου δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, στον οποίο ασκούνται νόμιμα επαγγελματικές δραστηριότητες του λογιστή ή του οικονομολόγου, την πρόσβαση
στις οποίες επιδιώκει ο αιτών την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων. Η επιλογή του φορέα τελεί υπό την έγκριση του Ο.Ε.Ε., το οποίο εξετάζει εάν πληρούνται οι απαιτούμενες για την πραγματοποίηση της πρακτικής άσκησης προσαρμογής προδιαγραφές, και ιδίως εάν οι
επαγγελματικές δραστηριότητες του φορέα καλύπτουν τους τομείς γνώσεων για τους οποίους έχουν επιβληθεί αντισταθμιστικά μέτρα.
Ο συνολικός χρόνος της πρακτικής άσκησης δεν μπορεί να υπολείπεται ή να υπερβαίνει τον χρόνο που ορίζεται με την απόφαση επιβολής αντισταθμιστικών μέτρων, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 του άρθρου 14 του π.δ. 38/2010.
2. Ο επιλεγείς φορέας ορίζει αναγνωρισμένο επαγγελματία ως υπεύθυνο υπό την επίβλεψη του οποίου  πραγματοποιείται η πρακτική άσκηση προσαρμογής. Ο υπεύθυνος συντάσσει σχετική εξαμηνιαία έκθεση αξιολόγησης, την οποία υποβάλλει αμελλητί στο Ο.Ε.Ε. Αν
στον ενδιαφερόμενο έχει επιβληθεί με την απόφαση επιβολής αντισταθμιστικών μέτρων πρακτική άσκηση προσαρμογής διάρκειας μικρότερης των έξι μηνών, η σχετική έκθεση αξιολόγησης συντάσσεται από τον υπεύθυνο και υποβάλλεται στο Ο.Ε.Ε. με την ολοκλήρωση της πρακτικής άσκησης.
Ο υπεύθυνος του φορέα οφείλει να ενημερώνει τον Συντονιστή της παραγράφου 3 για κάθε πρόβλημα που ανακύπτει κατά την  πραγματοποίηση της πρακτικής άσκησης προσαρμογής.
3. Το Ο.Ε.Ε. ορίζει Συντονιστή της Πρακτικής Άσκησης Προσαρμογής, ο οποίος ελέγχει σε τακτά χρονικά διαστήματα αν πραγματοποιείται κανονικά η άσκηση, ενημερώνοντας σχετικά το ≪Βιβλίο Ασκουμένων≫ της παραγράφου 5. Ο Συντονιστής ενημερώνεται από το ν υπεύθυνο του φορέα όπου πραγματοποιείται η πρακτική άσκηση για τυχόν προβλήματα που ανακύπτουν κατά τη διάρκεια αυτής και συνυπογράφει με τον υπεύθυνο του φορέα το πιστοποιητικό ευδόκιμης πρακτικής άσκησης
που προβλέπεται στην παράγραφο 6.

Πιστοληπτική αξιολόγηση χωρών - 28/02/2012

Στο γράφημα της Ναυτεμπορικής δείτε την πιστοληπτική αξιολόγηση των χωρών της Ευρωζώνης (Καθώς και των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας) με βάση το μακροπρόθεσμο κρατικό χρέος:

Πιστοληπτική αξιολόγηση

Βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους

Δείτε στο γράφημα της Ναυτεμπορικής την απαισιόδοξη πρόβλεψη της τρόικας για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους:

Βιωσιμότητα ελληνικού χρέους

Το χρέος της Ελλάδας και οι νέες απαιτήσεις των δανειστών

Δείτε στο γράφημα της Ναυτεμπορικής πώς διαρθρώνεται αυτή τη στιγμή το δημόσιο χρέος και ποιές είναι οι νέες απαιτήσεις των δανειστών προκειμένου να εκταμιεύσουν το πακέτο διάσωσης ύψους 130 δις ευρώ:

Νέες επώδυνες απαιτήσεις από την Ελλάδα

Η ιστορία του Ευρώ και της κρίσης έως σήμερα

Δείτε στο γράφημα της Ναυτεμπορικής της ιστορία του ευρώ και τα στάδια της οικονομικής κρίσης μέχρι σήμερα:

Η ιστορία του ευρώ - 3/2/2012