Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Ψάρια και ντομάτες από… την πόλη

Μία βερολινέζικη start-up εταιρεία παράγει φιλικά προς το περιβάλλον τρόφιμα για τους τοπικούς καταναλωτές. Στη λίστα προϊόντων της περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων βιολογικά λαχανικά και ψάρια.
Στους χώρους μιας παλιάς βερολινέζικης μπυραρίας ξεκίνησε μία επαναστατική πρωτοβουλία αστικής καλλιέργειας. Εκεί υπάρχει τα τελευταία χρόνια ένας πυρήνας καλλιτεχνών και νεοφυών επιχειρήσεων (start-ups). Το τελευταίο καινοτόμο εγχείρημα αυτής της δημιουργικής κοινότητας είναι μία αστική φάρμα που εφοδιάζει τους ενδιαφερόμενους Βερολινέζους με βιολογικά ψάρια και λαχανικά. Ο Κρίστιαν Έχτερναχτ και ο Νίκολας Λέσκε δημιούργησαν ένα πρωτότυπο σύμπλεγμα ιχθυοτροφείου και θερμοκηπίου χρησιμοποιώντας μεθόδους υδροκαλλιέργειας.
Οι συγκεκριμένες μέθοδοι ξεκίνησαν στην πρώην Ανατολική Γερμανία, ωστόσο η νέα τάση της αστικής καλλιέργειας τις ξαναφέρνει στο προσκήνιο και συμβάλλει στην εξέλιξή τους. Έως το 2050 εκτιμάται ότι θα διαμένουν σε πόλεις τα δύο τρία του παγκόσμιου πληθυσμού. Το αντίστοιχο ποσοστό ξεπερνά ήδη σήμερα το 50% κι ενώ οι περιβαλλοντικοί δείκτες είναι, αν μη τι άλλο, ανησυχητικοί: οι πόλεις καταναλώνουν το 75% της παγκόσμιας ενέργειας και εκπέμπουν το 70% της συνολικής ποσότητας διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Η υδροκαλλιέργεια επιδιώκει να καταστήσει πιο βιώσιμα τα μεγάλα αστικά συγκροτήματα του μέλλοντος.
Το όραμα που είχαν προ τριών ετών ο Έχτερναχτ και ο Λέσκε ήταν να παράγουν τρόφιμα εκεί όπου καταναλώνονται. Η start-up εταιρεία που δημιούργησαν για αυτό το σκοπό ονομάζεται Ecofriendly Farmsystems (EFC). Υπεύθυνος για την εκτροφή των ψαριών είναι ο Νταγκ Ζόμερφελντ. Επιβλέπει 13 μεγάλες δεξαμενές, οι οποίες έχουν γεμίσει με νερό της βροχής. Σε μία από αυτές κολυμπούν 2.000 πέρκες από τη Νότια Αφρική, οι οποίες απαιτούν θερμοκρασία νερού περί τους 28 βαθμούς Κελσίου. Όπως λέει ο Νταγκ Ζόμερφελντ, τα ψάρια είναι ακόμη μικρά, αλλά με την κατάλληλη εκτροφή θα ζυγίζουν σε οκτώ μήνες περίπου 750 γραμμάρια το καθένα.
 
Κατά 90% μικρότερη κατανάλωση νερού
Το θερμοκήπιο του EFC είναι μία φωτεινότατη γυάλινη αίθουσα. Το δάπεδό της διατρέχεται από αυλάκια μήκους αρκετών μέτρων, γεμάτα με βαμβάκι που εμπεριέχει μεταλλικά ιχνοστοιχεία. Εκεί μέσα καλλιεργούνται μελιτζάνες, ντομάτες, αγγούρια, πιπεριές, τα οποία φύτεψε ο κηπουρός Ρόμπερτ Ντίτριχ με τη βοήθεια συναδέλφων του. Για την ανάπτυξη των φυτών αξιοποιούνται κατάλοιπα της ιχθυοκαλλιέργειας. Η αστική φάρμα χρειάζεται 90% λιγότερο νερό σε σχέση με τις συμβατικές αγροτικές καλλιέργειες. «Η καλλιέργεια των φυτών μας γίνεται χωρίς φυτοφάρμακα, χρησιμοποιούμε καθαρά βιολογικά εντομοκτόνα», λέει ο Ρόμπερτ Ντίτριχ. Και η ιχθυοκαλλιέργεια είναι πλήρως απαλλαγμένη από αντιβιοτικά. Επιπλέον, το γεγονός ότι τα προϊόντα παράγονται σε πολύ κοντινή απόσταση από τους καταναλωτές τους συμβάλλει σε σημαντική μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για τη μεταφορά τους στα σημεία πώλησης εντός της πόλης.
Απώτερος στόχος των ιδιοκτητών της εταιρείας EFC να μεταφέρουν μία φθηνότερη εκδοχή του ίδιου μοντέλου καλλιέργειας σε αναπτυσσόμενες χώρες. Ωστόσο, αυτό το διάστημα οι δύο νέοι επιχειρηματίες επιχειρούν ακόμη να πείσουν περισσότερες επιχειρήσεις στην Ευρώπη για τα πλεονεκτήματα της αστικής καλλιέργειας τροφίμων.

Πηγή: Deutsche Welle

Η αυτοτελής διδασκαλία της Οικονομικής Επιστήμης στο Λύκειο και η κατάργηση του μαθήματος "Πολιτική Παιδεία"

Η ακόλουθη επιστολή προς τον Υπουργό Παιδείας εστάλη από το Κεντρικό Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Οικονομολόγων:

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Σπουδών του νέου Λυκείου, το μάθημα της «Πολιτικής Παιδείας» αντικαθιστά τα μαθήματα των «Αρχών Οικονομίας», Κοινωνιολογίας και Πολιτικής Επιστήμης. Το μάθημα της Οικονομίας το οποίο διδασκόταν ως αυτοτελές, σύμφωνα με τις  επιστημολογικές αρχές και τη διδακτική μεθοδολογία που ακολουθούσαν οι διδάσκοντες, ήταν ιδιαίτερα αγαπητό στους μαθητές και πρόσφερε συστηματοποιημένα  και με κατανοητό τρόπο τις βασικές οικονομικές έννοιες, έννοιες απαραίτητες για κάθε πολίτη προκειμένου να κατανοήσει, να ερμηνεύσει και να συνειδητοποιήσει την οικονομική πραγματικότητα.

Έτσι το μάθημα της Οικονομίας, σύμφωνα με το Νόμο 4186/13, διδάσκεται ως ξεχωριστό-αυτοτελές μάθημα μόνο στη  Γ΄ τάξη του Γενικού Λυκείου. Θεωρούμε όμως οπισθοδρόμηση και την κατάργηση του μαθήματος «Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης» της Γ΄ τάξης Λυκείου, ενός αντικειμένου που είναι απαραίτητο σε όλους τους κλάδους σπουδών και είναι ενταγμένο στα σύγχρονα διεθνή εκπαιδευτικά συστήματα.

Με τη διδασκαλία του μαθήματος της "Πολιτικής Παιδείας" διαπιστώνουμε ότι  παρουσιάζεται μεγάλη σύγχυση των μαθητών ως προς τις έννοιες που καλούνται να κατανοήσουν και να αφομοιώσουν. Αυτό συμβαίνει γιατί κυριαρχεί μια κοινωνιολογίζουσα προσέγγιση των οικονομικών και πολιτικών  φαινομένων που οδηγεί σε διαστρέβλωση του αντικειμένου και της διδασκαλίας τους.
Εκτός των άλλων υπάρχουν και πλείστα επιστημονικά λάθη σχετικά με το αντικείμενο της Οικονομίας.

ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ ΣΕ ΤΡΙΑ  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ  ΜΑΘΗΜΑΤΑ. 

Με εκτίμηση
Εκ του Κεντρικού Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Οικονομολόγων

Πηγή: Alfavita

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Η κατάρα του αδύναμου ευρώ

Η χαλαρή νομισματική πολιτική της ΕΚΤ αποδυναμώνει το ευρώ και απογειώνει τις εξαγωγές. Παράλληλα όμως αυξάνεται ο πληθωρισμός. Και τα δύο φαινόμενα είναι ανεπιθύμητα και μακροχρόνια επικίνδυνα.
Tο ευρώ χάνει τη σημασία του ως μέσο πληρωμής για τους γερμανούς εξαγωγείς. Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας το 2014 μόνο το 62% των εμπορικών συναλλαγών κρατών εκτός ΕΕ έγινε σε ευρώ, όταν το 2010 ήταν 67%. Από τότε το ποσοστό πέφτει συνεχώς. Τη θέση του ευρώ καταλαμβάνει το δολάριο. Πέρυσι οι συναλλαγές σε δολάρια έφτασαν το 26%, καταγράφηκε δηλαδή αύξηση κατά 3% σε σχέση με το 2013.
 
Ανασφάλεια στον ευρωπαϊκό χώρο
«Η καθοδική τάση δείχνει ότι η αποδοχή του κοινού νομίσματος σε ορισμένους από τους εμπορικούς εταίρους μας είναι προβληματική» τονίζει στη Deutsche Welle ο Φόλκερ Τράιερ, επικεφαλής εξαγωγών του Γερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου (DIHK). «Βασική αιτία για το φαινόμενο αποτελεί η ανασφάλεια γύρω από τις οικονομικές εξελίξεις στην Ευρώπη. Ένα νόμισμα μπορεί να είναι ισχυρό διαχρονικά, μόνο όταν πίσω του βρίσκεται ένα οικονομικά εύρωστο οικονομικό περιβάλλον. Η Ευρώπη βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής, επειδή ισχυρές βιομηχανικές χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην προώθηση μεταρρυθμίσεων. Έτσι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντιδρά με επεκτατική νομισματική πολιτική, όταν την ίδια ώρα η Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ εγκαταλείπει την πολιτική των χαμηλών επιτοκίων», θυμίζει ο Τράιερ. «Όλοι αυτοί οι παράγοντες κάνουν το δολάριο πιο ελκυστικό για τους εμπορικούς μας εταίρους. Επιπλέον την κατάσταση επιβαρύνει η όλη ιστορία με την Ελλάδα».
Ο Γκρέγκορ Βολφ από τον γερμανικό σύνδεσμο εξαγωγικού εμπορίου BGA αναφέρει κι άλλες αρνητικές πτυχές της πολιτικής φθηνού χρήματος, κυρίως για τις επιχειρήσεις με εξαγωγικό προφίλ. «Η ανάγκη για εργαλεία εξασφάλισης των συναλλαγματικών ισορροπιών γίνεται συνεχώς μεγαλύτερη. Η απότομη υποτίμηση του ευρώ, που βρήκε απροετοίμαστες τις μικρές επιχειρήσεις, οδήγησε σε σημαντικές οικονομικές απώλειες. Από την άλλη πλευρά ανεβαίνει συνεχώς η αυτοπεποίθηση των γοργά αναπτυσσόμενων χωρών με συνέπεια να δυσκολεύει η σύναψη, μαζί τους, εμπορικών συμβολαίων με ρήτρα ευρώ», υποστηρίζει ο Βολφ.
 
Φθίνουσα αποδοχή του ευρώ
Ο Φόλκερ Τράιερ από το DIHK δεν θέλει να χαρακτηρίζεται ως απαισιόδοξος. «Για να το πω καθαρά, η γερμανική οικονομία απολαμβάνει μεγάλα οφέλη από την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση. Και το ασθενές ευρώ ενισχύει ακόμη περισσότερο τις εξαγωγές μας και την ανάπτυξη», επισημαίνει. Παράλληλα όμως προειδοποιεί τους εξαγωγείς να μην επαναπαύονται στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας που επιφέρει το ασθενές ευρώ. «Γιατί κανένα προϊόν δεν γίνεται καλύτερο και καμιά επιχείρηση δεν γίνεται πιο αποτελεσματική κατ΄αυτόν τον τρόπο. Επιπλέον, οι συνεχώς μεταβαλλόμενες συναλλαγματικές ισοτιμίες δυσκολεύουν τις επιχειρήσεις στον σχεδιασμό και αυξάνουν το ασφαλιστικό κόστος».
Σύμφωνα μάλιστα με έρευνα του DIHK η διακύμανση των νομισμάτων προσλαμβάνεται ως επιχειρηματικός κίνδυνος. «Γι αυτό αποτελεί πλεονέκτημα να γίνεται ο υπολογισμός των πωλήσεων στο νόμισμα της χώρας», τονίζει ο Τράιερ. Για τον Γκρέγκορ Βολφ, το ευρώ βρίσκεται σε καλό δρόμο να υποκαταστήσει το δολάριο. «Ωστόσο, όταν κάποιος δεν κάνει ούτε το ελάχιστο για να βγει από την κρίση, όπως γίνεται με τους Ευρωπαίους, και όταν παρακάμπτει το δικό του νόμισμα, δεν πρέπει να παραξενεύεται για τη φθίνουσα εμπιστοσύνη και αποδοχή του ευρώ. Το τίμημα είναι η αύξηση του κόστους συναλλαγών και οι τεράστιες πιέσεις στον τομέα των εισαγωγών, τόσο για τους καταναλωτές, όσο και για τις επιχειρήσεις».

Πηγή: Deutsche Welle

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Η CeBIT στον αστερισμό της ψηφιακής οικονομίας

Η «d!conomy», ψηφιακή οικονομία, βρίσκεται στο επίκεντρο της φετινής διεθνούς έκθεσης τεχνολογίας πληροφορικής και επικοινωνιών CeBIT που άνοιξε χθες τις πύλες της στο Ανόβερο της Γερμανίας.
Κάποτε η CeBIT ήταν η μεγαλύτερη έκθεση ηλεκτρονικών υπολογιστών στον κόσμο. Εντούτοις οι ραγδαίες εξελίξεις που επέφερε η ψηφιοποίηση τόσο στην οικονομία όσο και στην κοινωνία, έμελλε να αλλάξουν και τον χαρακτήρα μιας τέτοιας έκθεσης. Στο πεδίο των smartphone και tablets για παράδειγμα, η Mobile World Congress της Βαρκελώνης ή η Consumer Electronic Show CES του Λας Βέγκας έχουν κλέψει προ πολλού τα ηνία από το Ανόβερο. Έτσι η CeBIT αποφάσισε να επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε: σε μια έκθεση αμιγώς για επιχειρηματίες -όπως στα μέσα της δεκαετίας του 1980- που να είναι λιγότερο πολύχρωμη και να επικεντρώνεται περισσότερο στην ουσία.
 
Η Κίνα τιμώμενη χώρα
Στο επίκεντρο της φετινής έκθεσης τίθεται η ψηφιοποίηση που δεν επηρεάζει πλέον μόνον την καθημερινότητα των ανθρώπων αλλά και τη λειτουργία των επιχειρήσεων. Οι διοργανωτές επέλεξαν το σύνθημα «d!conomy», από το digital και economy, δηλαδή ψηφιακή οικονομία, όπως εξηγεί ο επικεφαλής της CeBIT Όλιβερ Φρέζε:
«Η d!conomy» είναι το κυρίαρχο θέμα της CeBIT. Περιγράφει την τάχιστη είσοδο της ψηφιοποίησης σε όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς τομείς. Πριν γίνει πραγματικότητα το ‘ίντερνετ των πραγμάτων’, οι επιχειρήσεις πρέπει να επενδύσουν δισεκατομμύρια σε τηλεπικοινωνιακές δομές, σε διαδικασίες ανάλυσης δεδομένων, σε εργαλεία αξιολόγησης. Όλα αυτά παρουσιάζονται εδώ στη CeBIT».
Στη φετινή έκθεση συμμετέχουν περισσότεροι από 3.300 εκθέτες από 70 χώρες του κόσμου, ανάμεσά τους πολλά μεγάλα ονόματα του χώρου: Samsung, Vodafone, Deutsche telekom, Huawei, Hewlett Packard, Intel αλλά και Dropbox και Xiaomi. Η τελευταία είναι μια κινεζική εταιρία που ιδρύθηκε μόλις πριν από πέντε χρόνια και η οποία είναι εν τω μεταξύ πρώτη σε πωλήσεις smartphone στην Κίνα. Η Κίνα παίζει εξέχοντα ρόλο στη φετινή έκθεση αφού είναι η τιμώμενη χώρα. Το 20% των εκθετών είναι Κινέζοι.
«Η Κίνα είναι η ισχυρότερη τιμώμενη χώρα που είχε ποτέ η CeBIT, με περισσότερες από 600 επιχειρήσεις. Από ένα καθαρό εργοστάσιο η Κίνα εξελίχθηκε σε έναν παγκόσμιο πάροχο λύσεων για τον ψηφιακό κόσμο», λέει ο Όλιβερ Φρέζε.
 
Ρίσκο ή ευκαιρία η ψηφιοποίηση;
Τι ρόλο μπορεί να διαδραματίσει σε όλα αυτά η Γερμανία; Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε ο σύνδεσμος Bitkom, το 86 % των ερωτηθέντων αντιμετωπίζουν την ψηφιοποίηση περισσότερο σαν ευκαιρία παρά σαν ρίσκο. Γεγονός είναι ότι ο κλάδος δημιουργεί συνεχώς νέες θέσεις εργασίας στη Γερμανία.
Αυτές της ημέρες το Ανόβερο γίνεται λοιπόν τόπος συνάντησης όχι μόνον των μεγάλων επιχειρήσεων αλλά και των start-up και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μολονότι θωρούνται ραχοκοκαλιά της γερμανικής οικονομίας, οι μικρομεσαίοι βρίσκονται ακόμη στα πρώτα βήματα της ψηφιοποίησης ενώ και τα start-up έχουν να διανύσουν ακόμη έναν εξαιρετικά μακρύ δρόμο. Εντούτοις το ερώτημα που τίθεται -και σε αυτό φαίνεται να συμφωνούν όλοι οι ειδικοί στο Ανόβερο- δεν είναι εάν θα πρέπει μια εταιρία να προσαρμόσει ή να αναθεωρήσει το επιχειρηματικό της μοντέλο, αλλά απλά πότε;
Ο επικεφαλής της Bitkom Ντίτερ Κεμπφ χρησιμοποιεί συχνά το εξής παράδειγμα για να περιγράψει την κατάσταση: «Το ωραιότερο παράδειγμά μου, γιατί πολλοί το θεωρούν τρελό: Σήμερα ένα μαραγκός σκέφτεται ότι ο απέναντι μαραγκός είναι ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής του. Εγώ λέω ότι ίσως να πλανάται. Ενδεχομένως το κατάστημα φωτοτυπιών δίπλα του να κατασκευάζει σε 5-7 χρόνια έπιπλα με έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή. Όχι από ξύλο, αλλά σίγουρα από πλαστικό ή μέταλλο».
Δεν είναι τυχαίο ότι στην ίδια έρευνα της Bitkom, ένας στους πέντε επιχειρηματίες υποστηρίζει ότι η ψηφιοποίηση θέτει σε κίνδυνο την επαγγελματική του επιβίωση.

Πηγή: Deutsche Welle

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Πρώτα η δουλειά και μετά... η υγεία

Οι πιεστικές συνθήκες δουλειάς κάνουν πολλούς εργαζόμενους να βάζουν την υγεία τους σε δεύτερη μοίρα, όπως καταδεικνύει νέα έρευνα του γερμανικού Ιδρύματος Μπέρτελσμαν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της νέας αντιπροσωπευτικής έρευνας που παρουσίασε σήμερα το Ίδρυμα Μπέρτελσμαν, ένα τέταρτο των 1000 πλήρως απασχολούμενων ατόμων που ερωτήθηκαν εργάζονται με υπερβολικά πιεστικούς ρυθμούς. Όπως δηλώνουν οι ερωτηθέντες, είναι αδύνατο να αντέξει κανείς μακροπρόθεσμα τόσο εξαντλητικές συνθήκες εργασίας. Το 18% των ερωτηθέντων φτάνει συχνά στα όριά του, ενώ το 23% δεν κάνει διαλείμματα. Μάλιστα ένας στους οκτώ πηγαίνει στη δουλειά ακόμη και όταν ασθενεί. Ως εκ τούτου πολλοί εργαζόμενοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να προκαλέσουν βλάβες στην υγεία τους.
Το 42% των ερωτηθέντων εξέφρασε παράπονα ότι στο χώρο εργασίας κυριαρχεί η προσδοκία για διαρκή αύξηση της απόδοσης. Ένας στους τρεις δεν ξέρει πως πρέπει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις. Σε περιπτώσεις που επιτυγχάνονται πολύ υψηλοί στόχοι ανεβαίνει αυτομάτως ο πήχης των προσδοκιών από πλευράς των εργοδοτών. Αυτό συνιστά φαύλο κύκλο, από τον οποίο αδυνατεί να ξεφύγει κανείς, εκτιμά ένας στους δύο εργαζόμενους. Το 51% των ερωτηθέντων αναφέρουν ότι διαμορφώνουν ελάχιστα ή και καθόλου τον όγκο εργασίας τους.

Ρεαλιστικοί στόχοι εργοδοτών και εργαζομένων
Σύμφωνα με την Μπριγκίτε Μον, διευθυντικό στέλεχος του Ιδρύματος Μπέρτελσμαν, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να παρέμβουν, ώστε να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος πίεσης στον χώρο εργασίας. Όπως επισήμανε η ίδια σε ανακοίνωση του ιδρύματος, «η διεύθυνση μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά τις απόψεις που επικρατούν για την απόδοση και θέτοντας ρεαλιστικούς στόχους να δημιουργήσει ένα υγιέστερο εργασιακό περιβάλλον».
Οι συντάκτες της έρευνας προτείνουν να τίθενται σε τακτική βάση δεσμευτικοί και ρεαλιστικοί στόχοι στο περιβάλλον εργασίας ανάμεσα σε εργοδότες και εργαζόμενους, προκειμένου να περιοριστεί η επικίνδυνη για τους απασχολούμενους υπέρβαση των ορίων τους.
Οι στόχοι που συμφωνούνται ανάμεσα στις δύο πλευρές θα πρέπει να είναι υλοποιήσιμοι εντός του προβλεπόμενου ωραρίου, υπογραμμίζει η Άνια Σεβαλιέ από την Ανώτατη Σχολή Αθλητισμού της Κολωνίας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό οι εργαζόμενοι να συνειδητοποιήσουν τα ατομικά τους όρια, ώστε να είναι σε θέση να διαχειριστούν και να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μακροπρόθεσμα, τόνισε ο Γκερτ Καλούτσα από το Ινστιτούτο Ψυχολογίας της Υγείας GMK στο Μαρβούργο.

Πηγή: Deutsche Welle

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

«Ποιoς σώζει ποιoν;»

«Ποιος σώζει ποιον;» είναι ο τίτλος του γερμανικού ντοκιμαντέρ 104 λεπτών που γύρισαν η Λέσλι Φράνκε και ο Χέρντολορ Λόρεντς. Θέμα του η οικονομική κρίση στην Ευρώπη με ιδιαίτερο βάρος στην Ελλάδα.
Η Λέσλι Φράνκε και ο Χέρντολορ Λόρεντς είναι ιδρυτές της κινηματογραφικής εταιρείας Kern στο Αμβούργο. Εδώ και 30 χρόνια γυρίζουν ντομιμαντέρ με οικονομικό και κοινωνικό περιεχόμενο και συνεργάζονται στενά με τα δημόσια γερμανικά κανάλια ZDF, WDR και στο γαλλογερμανικό ARTE.
H τελευταία τους ταινία «Ποιoς σώζει ποιoν;» προβάλλεται τις τελευταίες εβδομάδες κυριολεκτικά σε ολόκληρο τον κόσμο, σε περίπου 150 χώρες, αναμεσά τους στην Ελλάδα και φυσικά στη Γερμανία. Στο επίκεντρο βρίσκεται η οικονομική κρίση στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιρλανδία, ενώ στο τέλος παρουσιάζεται και το παράδειγμα της Ισλανδίας. Πριν από μερικές ημέρες η ταινία προβλήθηκε στην κινηματογραφική λέσχη της Καλλιτεχνικής Ένωσης της Κολωνίας. Η Λέσλι Φράνκε μιλώντας στην Deutsche Welle μας εξήγησε γιατί οι δύο κινηματογραφιστές θέλησαν να κάνουν αυτή την ταινία:
«Είχαμε ασχοληθεί για πολλά χρόνια, πάνω από δέκα χρόνια, με τις ιδιωτικοποιήσεις για παράδειγμα των σιδηροδρόμων ή του νερού και μετά ήρθε η οικονομική κρίση. Οι ειδήσεις ήταν γεμάτες με λέξεις και ρεπορτάζ που κανείς δεν καταλάβαινε. Αυτό διαρκούσε για χρόνια και είπαμε πως κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο και πως θα πρέπει να κάνουμε μια ταινία που να διαφωτίζει τον κόσμο».

Η Ελλάδα της υψηλής ανεργίας και των αδιεξόδων
Μέσα από την ταινία καταδεικνύεται ότι ο νεοφιλελευθερισμός, η αποκανονικοποίηση των αγορών και η εισαγωγή νέων οικονομικών προϊόντων ήταν οι βασικές αιτίες που οδήγησαν στην οικονομική κρίση. Παράλληλα επισημαίνεται πως το βάρος των τραπεζών μετακυλίεται στις πλάτες των φορολογουμένων.
«Τα χρέη είναι η περιουσία των πλουσίων και ο στόχος δεν είναι ο προσωπικός δανεισμός αλλά ο δανεισμός κρατών. Τα κράτη δηλαδή να είναι πάντοτε χρεωμένα ώστε οι τράπεζες να αποκομίζουν κέρδος» υπογραμμίζει η Λέσλι Φράνκε.
Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την Ελλάδα της υψηλής ανεργίας και των αδιεξόδων, την Ισπανία των βάρβαρων εξώσεων μέσα από μια εντυπωσιακή ρεαλιστική κινηματογραφική καταγραφή και την Ισλανδία που επιχείρησε να αποκοπεί από τις μεγάλες διεθνείς τράπεζες, έκανε έρευνες για το ποιος ευθύνεται για την υπερχρέωση της χώρας και έστειλε στη φυλακή ακόμα και το διοικητικό συμβούλιο μια ολόκληρης τράπεζας. Καταγράφονται απόψεις πανεπιστημιακών, πολιτικών αλλά και μετανοημένων golden boys που στόχο είχαν κάποτε να φτιάχνουν αμφιλεγόμενα, επικίνδυνα προϊόντα υψηλού ρίσκου. Οι φορολογούμενοι όλης της Ευρώπης έχουν επωμισθεί τα χρέη των τραπεζών, σύμφωνα με τους Γερμανούς κινηματογραφιστές. Τα πακέτα διάσωσης δεν έφθασαν στα χέρια των Έλληνων πολιτών αλλά δόθηκαν για να σωθούν οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες, οι οποίες διατηρούσαν μεγάλο αριθμό ελληνικών ομολόγων στα χαρτοφυλάκιά τους όταν ξέσπασε η κρίση. Η άποψη αυτή κάθε άλλο όμως παρά η κυρίαρχη είναι στη Γερμανία. Πώς κρίνει αλήθεια η Λέσλι Φράνκε τον γερμανικό τύπο και τους πολιτικούς για τον τρόπο με τον οποίο αναφέρονται στην οικονομική κρίση στην Ελλάδα;
«Είναι καταστροφικός. Πρόκειται για μια απάτη εις βάρος όλων των ευρωπαϊκών λαών. Κανένας δεν λέει την αλήθεια, αυτό που πραγματικά συνέβη. Διερωτώνται για τα δισεκατομμύρια που δόθηκαν στην Ελλάδα και γιατί αυτή δεν καταφέρνει να σταθεί στα πόδια της. Η Ελλάδα όμως δεν πήρε ούτε ένα σεντ. Κι αυτό πρέπει να το λέμε και να το ξαναλέμε. Τα χρήματα πήγαν στις τράπεζες».

Μια ταινία που χρηματοδοτήθηκε από το κοινό
Μια από τις πιο εντυπωσιακές συνεντεύξεις είναι του πρώην τραπεζίτη Σατιαγίτ Ντας, ο οποίος εξηγεί πως οι τράπεζες προκάλεσαν την κρίση μέσα από τον συνεχή και υπερβολικό δανεισμό και στη συνέχεια επωφελήθηκαν. Οι τράπεζες μπορούν να δίνουν δάνεια διότι τα ασφαλίζουν με παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα υψηλού κινδύνου. Ο ίδιος ο Σατιαγίτ Ντας, είχε εφεύρει πολλά από αυτά τα παράγωγα προϊοντα και όπως ο ίδιος λέει «τα προϊόντα αυτά είναι σε θέση να κρύβουν ζημίες, τα κέρδη μπορούν να διαφεύγουν της προσοχής της δικαιοσύνης αλλά και να κρύβονται ένα σωρό πράγματα στους ισολογισμούς. Με αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να φοροδιαφεύγει, να παρακάμπτει τελικά κανονισμούς και νόμους περί περιορισμών στον ανταγωνισμό».
Η ταινία σύμφωνα με τους δύο δημιουργούς βρίσκει μεγάλη ανταπόκριση στη Γερμανία και έχει προβληθεί από τα ΜΜΕ. Ο κόσμος δείχνει ενδιαφέρον να δει μια διαφορετική προσέγγιση. Η ταινία χρηματοδοτήθηκε από το κοινό. Το 2012 δημιουργήθηκε μια ιστοσελίδα που εξηγούσε ποιοι είναι οι δημιουργοί και οι προθέσεις τους, παρουσιάζοντας παράλληλα το περιεχόμενο της ταινίας. Με 20 ευρώ όποιος ήθελε μπορούσε να γίνει συμπαραγωγός και να πάρει ένα DVD που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για μη εμπορικούς σκοπούς. Συγκεντρώθηκαν χρήματα από 4.000 ανθρώπους.

Πηγή: Deutsche Welle

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015

Ο εκδημοκρατισμός των τραπεζών

Ο εκδημοκρατισμός των τραπεζών –Τεχνολογία στις μάζες Με σειρά άρθρων οι FT μελετούν τον διαβόητο «εκδημοκρατισμό της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας». Τι σημαίνει η κυκλοφορία νέων τεχνολογικών προϊόντων σε αχανείς αλλά αναξιοποίητες αγορές, και το crowdfunding για τον δυτικό δανεισμό.
Κατά τις επόμενες εβδομάδες, οι Financial Times θα δημοσιεύσουν σειρά κειμένων υπό τον τίτλο "Democratising Finance", ο εκδημοκρατισμός της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας. Θα μελετηθούν οι πρωτοβουλίες για την κυκλοφορία νέων πόρων χρηματοπιστωτικής πίστωσης, για τις νέες μορφές νομισμάτων και για τις νέες μεθόδους πληρωμής. Και θα αναλυθεί το ερώτημα κατά πόσον ο κόσμος πραγματικά «εκδημοκρατίζεται» όπως υποδεικνύουν αυτές οι πρωτοβουλίες.
Ένα σημείο αναφοράς στην ανάλυση, είναι η κυκλοφορία της νέας ταυτότητας στην Νιγηρία. Μια χώρα στο επίκεντρο της αφρικανικής ανάπτυξης, με αύξηση ΑΕΠ 7% τον χρόνο, που όμως πλήττεται από την εύθραυστη διακυβέρνηση και τις ακρότητες των τρομοκρατών της Μπόκο Χαράμ.
Η νέα ταυτότητα αποτυπώνει αυτή την αντιπαράθεση: Στα ηλεκτρονικά τσιπς των νέων ταυτοτήτων, αποθηκεύονται δεδομένα για την ίριδα του ματιού και το δακτυλικό αποτύπωμα του κατόχου. Λειτουργούν όμως και ως χρεωστικές κάρτες, με την υποστήριξη της MasterCard, δίνοντας δυνατότητες τραπεζικής πρόσβασης σε μια τεράστια μάζα ανθρώπων.
Οι θιασώτες της αλλαγής θεωρούν ότι η νέα ταυτότητα ευνοεί την ήπια μετάβαση προς τον εκσυγχρονισμό, αλλά οι επικριτές εγείρουν ερωτήματα για τις δυνητικές καταχρήσεις των βιομετρικών δεδομένων, καθώς και την ανάμιξη της δυτικής χρηματοπιστωτικής εταιρίας MasterCard, που με την «σφραγίδα» της στην νέα ταυτότητα, θυμίζει σε κάποιους εποχές δουλεμπορίου του 19ου αιώνα.
Οι τραπεζικές επιχειρήσεις διαψεύδουν τις υπόνοιες για εκμετάλλευση αλλά χωρίς αμφιβολία η πρόσβαση στην ψηφιακή τεχνολογία βοηθά τους τραπεζίτες να απευθυνθούν σε νέες αγορές.
«Ο εκδημοκρατισμός της τραπεζικής πρόσβασης δεν είναι μόνο κοινωνική ευθύνη, αλλά και επιχειρηματικό μοντέλο», σχολίασε ο επικεφαλής της μεξικανικής μονάδας της ισπανικής τράπεζας BBVA. Η τράπεζα προσπαθεί αυτή την περίοδο να στρέψει τους καταναλωτές προς πιο αποδοτικά και με μειωμένο ρίσκο προϊόντα, ενθαρρύνοντάς τους να χρησιμοποιούν το smartphone τους για χρηματοπιστωτικές συναλλαγές.
Πάντως λίγες είναι οι τράπεζες που σκέφτονται ριζοσπαστικά για το δέσιμο τεχνολογίας και τραπεζών: Τα περισσότερα βήματα κάνουν προς αυτή την κατεύθυνση οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας και τεχνολογίας. Η υπηρεσία της Vodafone's «M-Pesa» για την μεταφορά χρημάτων που ιδρύθηκε το 2007, κυριαρχεί στην Κένυα, την Τανζανία και άλλες αφρικανικές χώρες, ενώ ανάλογα σχέδια αναπτύσσονται στην Λατινική Αμερική. Ο Vikram Pandit, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Citigroup και τεχνολογικός επενδυτής σήμερα σε μια σειρά start-ups είναι κατενθουσιασμένος με τις νέες τεχνολογίες. Σχολιάζει ότι το σύστημα M-Pesa μπορεί να είναι τεχνολογικά απλοϊκό αλλά σίγουρα καλύπτει το μεγάλο κενό που υπάρχει.
Στην Δύση ο «εκδημοκρατισμός» που προωθείται είναι διαφορετικός. Εκεί, απλοί άνθρωποι που άλλοτε δεν είχαν καμια πρόσβαση σε καίρια σημεία των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, αποκτούν αιφνιδίως πλήρη επαφή. Και οι online πλατφόρμες που προσφέρουν πρόσβαση στις μετοχικές επενδύσεις «του πλήθους», το αποκαλούμενο "crowdfunding", έχουν αποκτήσει τεράστια δημοτικότητα.
Πράγματι, για τις ανεπτυγμένες αγορές, η διεύρυνση και το βάθος της αγοράς πιστώσεων crowdfunding αποτελεί την πιο εντυπωσιακή τάση της χρηματοδότησης των τελευταίων ετών. Από την Σαγκάη ως το Λονδίνο και την Νέα Υόρκη, κάθε μήνα διπλασιάζονται ή τριπλασιάζονται σε αριθμό οι πιστωτές peer-to-peer, δηλαδή οι online πλατφόρμες που φέρνουν σε επαφή ιδιώτες οι οποίοι θέλουν να επενδύσουν χρήματα σε ιδιώτες και εταιρίες οι οποίες θέλουν να δανειστούν.
Οι θιασώτες αυτής της πρακτικής θεωρούν ότι δημιουργεί ξεκάθαρα πλεονεκτήματα για τους δανειολήπτες, που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν κεφάλαια υπό διαφορετικές συνθήκες και για τους δανειστές που αναζητούν επενδυτικές ευκαιρίες. Ορισμένοι προειδοποιούν όμως ότι εφόσον επιτύχει, ο τομέας εντέλει θα «θεσμοποιηθεί» με αποτέλεσμα οι μεγάλοι διαχειριστές κεφαλαίων και οι μεγάλες τράπεζες να κυριαρχήσουν και σε αυτές τις πλατφόρμες.
Επίσης, ορισμένοι αξιωματούχοι εποπτικών αρχών, φοβούνται ότι ο δανεισμός P2P έχει δοκιμαστεί μόνο σε περιβάλλον χαμηλών επιτοκίων. Όταν αυξηθούν τα επιτόκια, θα αυξηθούν οι χρεοκοπίες, οι επενδυτές θα «καούν» και θα δημιουργηθεί έντονη κοινωνική αντίδραση.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η τεχνολογική πρόοδος ευνοεί τις μάζες σε όλο τον πλανήτη, βοηθώντας την χρηματοοικονομική συμμετοχή στις πλέον βασικές υπηρεσίες πληρωμών αλλά και στις πλέον εξελιγμένες επενδυτικές στρατηγικές. Αν αυτό είναι εκδημοκρατισμός, δεν σημαίνει ότι θα είναι και «παιχνίδι».

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2015

Η κοινωνική επιχειρηματικότητα κερδίζει έδαφος

Η κοινωνική επιχειρηματικότητα βρίσκεται στο προσκήνιο και στην Ελλάδα της κρίσης. Τα «φώτα» της στον τομέα αυτό δίνει σε νέους από τη Θεσ/νίκη η Ακαδημία Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας Μονάχου.
Στο πρόσφατο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, ανάμεσα στα οικονομικά θέματα που συζητήθηκαν ήταν και αυτό της κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Οι κοινωνικοί επιχειρηματίες εξέφρασαν τη δυσαρέσκεια τους για τις συνθήκες του παρόντος οικονομικού συστήματος, το οποίο αυξάνει την απόσταση μεταξύ φτωχών και πλουσίων. Όπως τονίστηκε, η επιχειρηματικότητα θα πρέπει να στοχεύει σε κάτι περισσότερο από τη συσσώρευση πλούτου.

Η Ακαδημία Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας
Σε αυτό αποσκοπεί η Ακαδημία Κοινωνικής επιχειρηματικότητας, η οποία ιδρύθηκε το 2010 ως οργανωμένο δίκτυο τεσσάρων σχολών του Πανεπιστημίου του Μονάχου. Με τρεις πυλώνες δράσης, η ακαδημία προσφέρει προγράμματα κατάρτισης, προωθεί σχέδια κοινωνικής επιχειρηματικότητας και παροτρύνει τη δημιουργία ενός ευρύτερου δικτύου για τη θεμελίωση της κοινωνικής επιχειρηματικότητας. «Δραστηριοποιούμαστε στην ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στη Γερμανία αλλά και στο εξωτερικό με την προσφορά πολλών ειδών προγραμμάτων κατάρτισης. Εστιάζουμε στη νέα γενιά, την επονομαζόμενη και 'γενιά Υ' αλλά δε λείπουν και οι άνθρωποι μεταγενέστερων γενεών, οι οποίοι δραστηριοποιούνταν για χρόνια στην ιδιωτική οικονομία και αποφασίζουν τώρα να επιστρέψουν κάτι στην κοινωνία, επενδύοντας στην κοινωνική οικονομία», ανέφερε η κ. Κριστίνα Χουν, υπεύθυνη του προγράμματος κατάρτισης της Ακαδημίας. Μάλιστα, από την επόμενη χρονιά το μάθημα της κοινωνικής επιχειρηματικότητας θα εισαχθεί ως μάθημα επιλογής σε όλα τα προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών στο πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Η δημιουργία του δικτύου κάθε άλλο παρά εύκολη ήταν. «Ήταν και για μας κάτι πρωτόγνωρο, πολλοί δεν πίστευαν ότι θα τα καταφέρουμε. Καταλάβαμε πως η συνεργασία ήταν το καταλληλότερο όπλο για να πετύχουμε. Η κοινωνική επιχειρηματικότητα αποτελεί μία νέα θεματική που δεν είναι ευρέως γνωστή στον ακαδημαϊκό χώρο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από πολλές επαγγελματικές ειδικότητες», τόνισε ο υπεύθυνος οικονομικής πολιτικής της Ακαδημίας κ. Ντομινίκ Ντόμνικ.

Πλεονεκτήματα και προβλήματα
Οι συνθήκες κρίσης, με την αύξηση της ανεργίας και τη μείωση του κοινωνικού κράτους, ευνοούν την ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Με μία δημοκρατική οργάνωση από τα κάτω, οι κοινωνικές επιχειρήσεις δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας, εκπληρώνοντας τον κοινωνικό τους σκοπό όπως την κοινωνική φροντίδα, την ενσωμάτωση ευπαθών ομάδων μέσω της απασχόλησης και την επίτευξη συλλογικών σκοπών (π.χ. οικολογία, πολιτισμός, παροχές κοινωνικής ωφέλειας).
Σε αυτό βέβαια παρουσιάζονται και κάποια δομικά προβλήματα. «Είναι μια μορφή επιχειρηματικότητας που δρα στο περιβάλλον ανταγωνισμού δίπλα στις κλασικές επιχειρήσεις. Έχει δύο σκοπούς: την εκπλήρωση του κοινωνικού σκοπού αλλά και την οικονομική αυτονομία. Πρόκειται για ένα νέο μοντέλο επιχειρηματικότητας το οποίο δεν έχει γίνει ακόμα πλήρως αποδεκτό. Η αλλαγή δεν γίνεται από την μία μέρα στην άλλη. Παρατηρούνται συχνά προβλήματα στις χρηματοδοτήσεις και τη φορολόγηση των κοινωνικών επιχειρήσεων διότι το κοινωνικό τους αντίκτυπο θεωρείται ενάντιο στην πολιτική του κέρδους», εκτιμά ο κ. Ντόμνικ.

Προβλήματα και προοπτικές στην Ελλάδα
Στο πρόσφατο διήμερο εργαστήρι που οργάνωσε η Ακαδημία Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας του Μονάχου στο Ινστιτούτο Γκαίτε στη Θεσσαλονίκη, οι υπεύθυνοι παρατήρησαν ότι οι νέοι Έλληνες συμμετέχοντες μπορεί να είναι απογοητευμένοι από το γενικότερο ζοφερό κλίμα της οικονομίας, ωστόσο επιθυμούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να αγωνιστούν για κάτι νέο στο πλαίσιο της κοινωνικής οικονομίας. Η υλοποίηση του εργαστηρίου, πήρε έναν πολύ πρακτικό προσανατολισμό. Μια από τις πλέον ενδιαφέρουσες προτάσεις αφορούσε την υποστήριξη μονογονεικών οικογενειών στην Θεσσαλονίκη.
Η κοινωνική οικονομία στην Ελλάδα έχει ισχυρές ρίζες στη μακρά ιστορία της οικοδόμησης του ελληνικού κράτους με τη συμβολή κοινωφελών ιδρυμάτων και εθνικών ευεργετών. Αυτή τη στιγμή όμως, η κοινωνική επιχειρηματικότητα παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό. Γιατί συμβαίνει αυτό; «Κυριαρχούν νοσηροί μεσάζοντες οι οποίοι καταλαμβάνουν ζωτικό χώρο. Υπάρχει μία επαγγελματική τάξη ανθρώπων που βιοπορίζεται από την κατασπατάληση των δημοσίων πόρων και εκμεταλλεύεται τους όρους και τα μέσα της κοινωνικής οικονομίας. Μασκαρεύονται τη μορφή κοινωνικών επιχειρήσεων κι έτσι αποτελούν μία τοξική παρουσία που εναντιώνεται στο θεσμοθετημένο δημόσιο σκοπό τους», αναφέρει ο Ιωάννης Νασιούλας, επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικονομίας και Εμπειρογνώμων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Κοινωνική Επιχειρηματικότητα.
Αισιοδοξία για περισσότερες ευκαιρίες στους νέους έλληνες επιχειρηματίες παρά την κρίση
Αν και υπάρχει μια υγιής πολιτική ατζέντα από πλευράς ΕΕ, με ικανοποιητική προσφορά κονδυλίων, είναι προβληματικό το γεγονός ότι οι κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις χωλαίνουν στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό σύμφωνα με το κ. Νασιούλα μπορεί να αντιμετωπιστεί με κάποιες αλλαγές: «Υπάρχει ανάγκη για κάποιες νομοθετικές βελτιώσεις και την καθιέρωση ενός μετρικού συστήματος που θα ελέγχει αυστηρά τις κοινωνικές επιχειρήσεις σε ότι αφορά την αποτίμηση των κοινωνικών αποτελεσμάτων τους, ώστε να έχουμε επιβεβαιώσιμους σκοπούς για τα δαπανητέα ποσά».
Ο κ. Νασιούλας ελπίζει στους ανθρώπους που δεν έχουν προλάβει να διαφθαρούν, όπως οι νέοι πριν και μετά το πανεπιστήμιο και οι άνθρώποι της διασποράς που έχουν μια εμπειρία από τη λειτουργία των δημόσιων αγαθών σε περιβάλλον αξιοκρατίας. Δεν αγνοεί ότι υπάρχουν και αξιόλογα παραδείγματα: «Οι κοινωνικοί συνεταιρισμοί στα ψυχιατρεία, οι αστικοί συνεταιρισμοί φαρμακοποιών και μηχανικών αλλά και μικρού μεγέθους κοινωνικές επιχειρήσεις για άτομα με ειδικές ανάγκες, αποτελούν τα φωτεινά παραδείγματα» όπως μας επεσήμανε, δηλώνοντας πολύ χαρούμενος για τη συμβολή του στην πρόσφατη δημιουργία της Εταιρείας Κοινωνικής Ανάπτυξης, μιας πρωτοβουλίας της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης στο πεδίο της κοινωνικής οικονομίας, που έχει ως καταστατικό της σκοπό την αντιμετώπιση του φαινομένου της διαρροής ανθρώπινου δυναμικού στο εξωτερικό.

Πηγή: Deutsche Welle

Ο οικονομικός παλμός της Ευρώπης (13/2/2015)

Στον παρακάτω σύνδεσμο του Economist δείτε σε διαδραστικό διάγραμμα τα οικονομικά στοιχεία και τις προβλέψεις για διάφορους οικονομικούς δείκτες για τα κράτη μέλη της Ε.Ε.

Europe's pulse

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

Κοπή Βασιλόπιτας ΕΟΕΔΕ Μακεδονίας - Θράκης



Αγαπητοί συνάδελφοι Οικονομολόγοι Εκπαιδευτικοί,

σας καλούμε το  Σάββατο 14 Φεβρουαρίου και ώρα 12.00 στην κοπή της Βασιλόπιτας της Ένωσής μας.

Ταυτόχρονα θα έχουμε την ευκαιρία  να ανταλλάξουμε απόψεις και για θέματα του κλάδου μας.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Kitchen bar , που βρίσκεται στην προκυμαία του λιμανιού (τηλ. 2310502241, 2310528108).

 Δεν υπάρχει τιμή συμμετοχής και για τις παραγγελίες σας θα ισχύσει ο τιμοκατάλογος του καταστήματος.

                                                                                                    Το Δ.Σ. της Ένωσης
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...